Appaloosa for Nikita

En weer heeft Valentijn een feestje. Hij is blijkbaar een graag geziene gast! Zou het iets met de cadeautje te maken kunnen hebben?

Voor dit paardenmeisje deden we een kleine aanpassing aan de horse lover's bag  (in maart Hetty, het wordt nu tijd ;-) ) zoals ik die eerder maakte. Van een dubbelgevouwen stuk tassenband dat ik aan de onderkant dichtstikte, maakte ik een' bakje' voor de zweep, die er bovenin door het lusje ingestoken kan worden. Verder is het gewoon een rechttoe, rechtaan tas met bodem. Die bamboestok is gewoon om het te demonstreren, dat u niet denkt dat wij hier paarden te lijf gaan met stokken.

En dan nog iets. Geregeld krijg ik mailtjes waarom men mij niet kan volgen. Ik was er altijd een beetje huiverig voor. Volgers klinkt in mijn oren nogal sektarisch, maar dat is heel jaren '10 om zo te denken. Of wellicht twintigste eeuws. Dus bij dezen. En nu wel volgen hoor, want anders sta ik ook zo in mijn hemd!

En natuurlijk dank aan degenen die de moeite al namen via het dashboard!

And again Valentijn's invited to a party. He must be so pleasant to have! For this horse lover's girl I made some adjustments to the bag I made before and the Appaloosa bag was born.

Hup Holland Hup

Aan mij zal het niet liggen. Ik ben geen groot voetbalfan, en dat is het understatement van de eeuw. Ik vind alleen avondvullend de kleur groen in een hoek van de kamer al bijzonder ongezellig, maar dat terzijde. Als iedereen dan opgetuigd -"Mam, mogen we oranje haar?"- voor de televisie zit, hoop ik toch ook wel dat 'ze' winnen. Sorry, 'we'.

En toen Valentijn met deze brullende origami leeuw thuiskwam, kon ik het niet laten ook even een versie te maken. De mijne ziet eruit zoals het Nederlands elftal voetbalt, totaal ongevaarlijk. Ook maken: peper en zoutvaatje vouwen (aanwijzingen van Valentijn: een kruisje en een plusje vouwen, puntjes naar binnen, omdraaien en nog eens puntjes naar binnen, zie ook hier. Plak boven en onder vast en vouw de onderste flapjes naar binnen.) en een paar manen, tanden en ogen knippen. Dat kan u, dat weet ik zeker.

En duimen, dat is het enige dat helpt. We moeten met twee punten verschil winnen, en "Germanica volente" gaan we dan door. Die moeten namelijk hun "sportieve plicht" vervullen. Ik hou niet van voetbal, maar niets leuker om je te verkneukelen om het commentaar!


Orange, which is short for the Dutch soccer team, is not doing too well at the European Championship in Poland and Ukraine. Tomorrow they have their last chance to stay in. Would origami help, you think? Fairly, I couldn't care less, but my boys do, so let's hope they beat Portugal.

Thirteen rocks, a screen print

Vandaag is Casper jarig. Dertien. Dertien? Ja, dus. En jongens van dertien willen niet langer kwelen bij het geluid van hun akoestisch driekwart gitaartje. Nee, jongens van dertien willen een beetje geluid maken. Jammer voor hun moeders, mooi voor de zeefdruk die ik voor hem maakte. Deze Gibson ES 355 werd het niet. Tikje boven budget.


It's Casper's birthday today. Thirteen! At that age boys want to make a little noise, instead of being the romantic singer-songwriter with a threequarter guitar. Too bad for their moms, but nice for a silk screen print. He didn't get the Gibson ES 355 though. Just a bit above budget...

Kobo to go

Nu vrijwel iedereen zijn vakantie geregeld heeft, zullen wij ook eens aan wat plannenmakerij moeten geloven. Vijf harde eisen heb ik:

• Mooi weer ( Als in "pff, warm he)
• Lekker eten ( is bijna alles behalve Thais en Chinees)
• Mooi plekje op een rustige camping (Als ik een talent mag noemen is het wel dat om het perfecte plekje op een camping te regelen. Dat mijn man en kinderen mij op dat moment even niet willen kennen, neem ik - of  nemen zij- dan maar even voor lief.)
• Overdag leuke dingen doen ( Denk aan: zwemmetje, stadje, lunch in mooie tuin, museum, bergwandeling, bootje. Dus niet: raften, iets met hangbruggen en de Mont Ventoux opfietsen.)
• 's Avonds met een boek en een glas wijn voor de tent. Liefst nog met blote benen.

Zo makkelijk als wat! Zolang wij maar zuidwaarts rijden. En in dat rijden zit het venijn. Niet vanwege kilometervrees of wagenziekte, maar vanwege die volgepakte auto. Vijf mensen, die steeds groter worden, met tassen die steeds groter worden, met een tent die een tentje heeft gekregen én een groot krat boeken.

Dus heb ik van mijn verjaardagsfonds een e-reader gekocht. Ik ben overstag. Een Kobo touch is het geworden. Hij kwam als een van de beste uit de test van de Consumentenbond (heb ik horen verluiden...) en, veel belangrijker, de plaatselijke boekhandel verkoopt hem. En de plaatselijke boekhandel moet altijd blijven bestaan. Een mens heeft zekerheden nodig in het leven.

Mijn Kobo heeft natuurlijk een hoesje nodig. Ik koos een folklore-achtig motiefje als tegenhanger voor de opmars van het digitale boek. Met mijn initialen op de achterkant. Wie doet een gokje voor de W?

I'm a booklover. And vacation equals reading to me. As does sunny water and delicious lunches, by the way. But bringing 15 books, and ourselves and two tents is rather a lot for our car. So with some birthday money I bought an e-reader. At the local bookshop, because I want the bookshop to stay forever in my town. Amazon might be convenient, there's nothing better than getting lost in a real bookshop. 

My Kobo sleeve had to be a little folksy. To give some competition to my digital surrender. It has my initials on the back. I bet you'll never guess what my second name is. 

Mijn Vlaamse alter ego

Ik wil een raar fenomeen aan u voorleggen. In het dagelijks leven is mijn Nederlands zo goed als accentloos. Dat denk ik tenminste. Maar zodra ik achter de naaimachine kruip komt er een Vlaams alter ego boven.   Een vastgelopen machine vind ik ineens "ambetant" en ik strooi te pas en vermoedelijk vooral te onpas met "amai". We weten natuurlijk allemaal wie de hoofdschuldige is. Ik maakte nog een rokje uit het "boekske" en "stak daar" zowaar een voering in. Ik speelde wel een beetje vals. Ik maakte het rokje al eerder, maar het scheen gemeen door en aangezien er weinig moois ("schoons") te zien is onder die rok, was een voering "evident". Ik ben net zo handig als lui en verknipte dus een rok die ik nooit meer draag en naaide die voering aan het beleg, dat ik eerder zo mooi met een biasbandje had afgewerkt. ( Anders had ik beslist blauwe voering genomen.)

Toen moesten er nog foto's "getrokken" worden. Door een elfjarige fotograaf. "Het gahaat om het rohokje", en meer van dat soort aanwijzingen roepend. "Je benen mogen toch nooit op de foto?". "Nou, nu dus wel, want anders zie je dat rokje niet". Het is een mooi rokje, met een mooie voering, een lieve fotograaf en lelijke benen. Ach, drie uit vier.

Just a few days in Paris

Vakantie, we zijn er dol op. Wie niet? Vakanties plannen is echter niet helemaal ons ding. We zijn meer van de bonnefooi. Zo kan het zijn dat een lang weekend op de Wadden ineens een weekend in Parijs wordt, onder het mom van "Wát, voor dat geld kunnen we ook naar Parijs", gevolgd door "Ja, doen, doen!". (Een verhelderend inzicht in de beslissingsmodellen in dit gezin.)

En zo kwam het dat we een heuse regatta bijwoonden... (Jardin du Luxembourg)

we ons ondanks een flinke dosis laissez-faire lieten leiden door de klok... (Musée d'Orsay)

en behalve die van het Heilig Hart nog meer boodschappen aantroffen .... (Sacre Coeur)

Van dat alles en nog veel meer genieten we nog even lekker na.

We had a lovely mini break in Paris. Jardin du Luxembourg, Musée d'Orsay, les Tuilleries, the Eiffel tower, Sacre Coeur, Montmartre, Notre Dame. Just the usual suspects, but it was unforgettable. 

No glitter, no glamour

Valentijn heeft zijn eerste klassenfeest. Op avond, dus stoer. Het is een themafeest. "Nou, dat is glitter&glamour en dus alleen voor meisjes", klaagde hij. Dus, Mom to the rescue. Een zeefdruk op een t-shirt. Beetje bewogen, maar da's juist wel ruig zoals een medecursist (man) zei. Beetje ruig, dat vinden ze hier wel OK.

Valentijn has his first school party. At evening, that's a good thing. It's a theme party, that's a bad thing. "Glitter and Glamour, so just for girls", he complained. So, Mom to the rescue. A screen printed t-shirt. The print is a little unsharp, but according to a male screen printer that's so much more cool. Cool, that sounds good around here. 

Vervlogen Dagen, a schoolyard succes...

De zwemtas die ik maakte voor een aantal vriendinnetjes van Lauren doet het goed. Vervlogen Dagen voorziet nu zelfs in cadeaubonnen!

The swimmingbag I made for some of Lauren's classmates did really well. We're even doing gift cards now!

Birthday present

Jammergenoeg kwam ik niet bij de laatste honderd van de Fabric8 contest van Spoonflower, laat staan bij de laatste acht die een collectie mogen maken voor Robert Kaufman en daarmee kans maken op een baan als ontwerper bij Kaufman.

Nu heeft Spoonflower elke week een wedstrijd en deze week is het thema "hand drawn". Ik heb nog een poging gewaagd.  En omdat ik vandaag jarig ben durf ik het te vragen. Of u op mij wilt stemmen. Heel erg bedankt!

En als u toch zo lekker aan het klikken bent, kijk dan ook eens hier voor nog meer moois.

http://www.spoonflower.com/contest_voters/new?contest_id=136

A stork for Smilte

Een voormalig collega van mijn man is onlangs moeder geworden van een prachtig meisje, Smilte. Een naam die in het Nederlands niet echt lekker bekt, maar in het Litouws vast prachtig klinkt. Ik borduurde een lakentje voor de Litouws-Duitse spruit.

De ooiveaar is blijkbaar de nationale vogel van Litouwen. Dat is natuurlijk een interessant feitje, maar het is maar zeer de vraag of zij dat weten. Weet U wat de nationale vogel van Nederland is?




Nu gaat de ooievaar ook al geruime tijd mee als babycliché, ook in ons gezin. Het ontwerpje voor dit lakentje tekende ik acht jaar geleden voor het geboortekaartje van Lauren. En het quiltje dat ik voor de foto gebruikte was het boxkleed van Lauren.

 A former collegue of my husband gave birth to a beautiful baby girl, Smilte. A Lithuanian name, there's supposed to be a littled dot on the e. Her mother is always so very attentive, the least I could do was making a little gift for her baby girl. I made an embroidered sheet for her crib.The stork is apparently the national bird of Lithuania and is also a design with some history to us. I made a drawing of a stork for the birth announcement of Lauren. 

Fabric Alteration, Try Out

Graag steek ik zo af en toe mijn licht op bij Annekata. Een tijdje geleden was zij in de ban van stofverandering. Denk aan smocken, vouwen en gaten erin knippen. Via Annekata kwam ik hier terecht en zoiets wilde ik zelf ook eens proberen. Een soort smocken 'light'. Dit bedacht ik gisteravond om tien uur en dit was de enige gestreepte stof die ik had. Net genoeg voor een klein etuitje.

I love reading Annekata's blog. A while ago she was busy with fabric manipulation. Think smocking, cutting, folding, whatever. Through her blog I found these examples and I knew immediately I would try that myself and so I did. I didn't have more striped fabric than this candystripe strip, just enough to sew a little a pouch out of it.

Zsa Zsa's skirt and Betty Draper's shoes

Hiermee ben ik officieel de laatste Nederlandstalige blogger die over "Allemaal Rokjes"  van de Madame blogt. Madame Wie? Onder welke steen hebt u gelegen?

Goed, ik kocht dat boekje ook. Les eén sloeg ik over. Ik denk niet dat ik ooit het type wordt dat patroonverzwaringselementjes gaat gebruiken. Een aantal andere lessen sloeg ik trouwens ook over. Rechtsstreeks naar de klokrok. Zonder tailleband, met beleg én een paspel. Het éen sluit het ander niet uit, tenslotte. Rokjes uit de winkel zijn altijd net twee centimeter te kort. Mijn knieën hou ik graag voor mijzelf. Niet uit religieuze motieven trouwens, mocht u dat gezien de   donkerblauwe kousen van minstens zestig dernier geneigd zijn te denken. Nee, alles is ijdelheid. Zonder knieën is het beter. Zonder zíchtbare knieën....

Maar ondertussen is dit alles er alleen maar om te doen om mijn waanzinnige schoenen te showen. Betty Draper zou er zo op weg oplopen. Joan Holloway is om voor de handliggende redenen trouwens meer mijn voorbeeld.

Madame Zsa Zsa's book "Allemaal Rokjes" hardly needs any recommandation anymore. I'm officially the last blogger in Holland and Flanders that didn't blog about her book. But since this is my crafting journal and since I'm pretty proud of my latest project, I'm showing you anyway. It's the wider A-line skirt. With a piping, off course. But this post was really all about showing off my lovely 9cm heels! Will I look like Betty Draper or what? Or Joan Holloway, more likely. 

Good news, bad news

Het slechte nieuws is dat ik niet bij de laatste honderd zit in de spoonflower wedstrijd. Goed nieuws voor u, er is geen enkele morele verplichting om  uw gehele kennissenkring te mobiliseren om op mijn ontwerp te stemmen.

Het goede nieuws is ook,  dat we gister een hele leuke dag hadden in Rotterdam. Aanleiding was de "kunst4kids" verkooptentoonstelling in het Boijmans van Beuningen museum. De kinderen konden, zonder ouders, een werk uitzoeken van 26 verschillende kunstenaars die speciaal voor deze tentoonstelling werk hebben gemaakt. Als de keus, zonder bemoeienis van de ouders, gemaakt was konden ze het nummer opschrijven en konden ze het afrekenen. Nu waren de ouders weer welkom!

Natuurlijk hebben we nog wat meer van het museum bekeken. Mooi museum, prachtige huisstijl. De kinderen waren nogal enthousiast over de installaties van Absalon, overigens niet als kunstobject, maar dat terzijde. Bij mij zelf bleef de 'de danseres' van Jan Sluijters hangen.

The bad news is I didn't make it as a semi-finalist in the spoonflower contest, but the good news is we had a really lovely day yesterday in Rotterdam. We were there because of the exposition "kunst4kids" at the Boijmans van Beuningen Museum. Kids could go in this exposition without their parents to choose a work of art an buy it (that was were the parents came in again...) for 35 euros. It was great to see their excitement and it was so nice to talk about the beauty of art. Off course we did a tour in the rest of the museum. The children were enthousiastic about the Absalon installation, but didn't consider it art though, and I loved seeing Jan Sluijters' dancer. 

An easy start

Zoals ik eerder al liet weten, wordt hier weinig geklust. Klussen in de ware zin van het woord, dat er gereedschap bij komt kijken, is hier trouwens altijd een sluitpost. Wij kunnen heel lang met een peertje aan het plafond of een kaalgeschuurde wc-deur. Eerlijk is eerlijk, die laatste staat sinds een tijdje in de grondverf. "Da's al een heel stuk opgeknapt", zeggen we dan tegen elkaar. 

Klussen in de tuin, daar moet ik altijd even voor in de stemming komen. Dus: zonnetje, aangenaam temperatuurtje én ik moet het verschil kunnen zien. En dan in mijn goeie goed de tuin in. Ja, berouw komt altijd na de zonde. Rug en tuin verdragen elkaar slecht, dus ook daar is al even niet geklust. Nou ja, mijn man heeft gesnoeid. De leilindes, de rozen en álle hortensias, niet slechts de Annabellen. Maar goed bedoeld, dat wel. 

Tijd om weer eens iets te doen. En waar beter te beginnen dat bij good old Husqvarna. Lauren was uitgenodigd voor een verjaardagspartijtje, dus een klein cadeautje was een goed begin. Het notitieboek van de tutorial stond op de verlanglijst. Fluitje van een cent, maar te laat begonnen en dus bijna geen tijd meer voor een fatsoenlijke foto.  

Not much crafting around here lately. No real crafting (as in using iron tools), but that's nothing new. We are procastrinators and we have a high tolerance for paintless doors and lampless ceilings. No working in the garden either. Well my husband did the pruning, usually my chore. He industriously pruned the roses and the limetrees and áll of my hydrangeas, not only the Annabelles. 

Time for an easy start. Lauren was invited to a birthday party and wanted to bring a hand made gift. I made the notebook from my own tutorial. Peace of cake, but no time left to make decent pictures.

Fabric8 Contest Spoonflower and Robert Kaufman

Hier wordt weinig gemaakt de laatste tijd. Rugsores... Maar ik heb wel een ontwerp voor de Spoonflower Fabric8 wedstrijd gemaakt. De deadline is vandaag, dus wie nog mee wil doen moet als de kippen in de pen klimmen, want dat is namelijk het thema. "Moderne stofontwerpen die de stijl van pentekeningen oproepen die ingekleurd zijn met waterverf". De prijs is een baan als stoffenontwerper bij Robert Kaufman. Nu wil ik mijn toekomstig werkgever niet op voorhand voor het hoofd stoten, maar ik had een ander thema gekozen. Bij pentekeningen denk ik aan schetsjes in een reisdagboek, maar zelfs dat doe ik eerlijk gezegd gewoon met potlood. Ik heb nog wel even met het idee gespeeld, maar het werd een stof die ik zelf nooit zou kopen en je mag maar met een stof meedoen.

Nu vind ik ook mijn uiteindelijke inzending niet de allerbegerenswaardige stof, maar wel een heel fijn uitgangspunt voor een collectie van acht stoffen. Dat is namelijk stap 2 van de wedstrijd. Nu eerst maar eens bij de eerste honderd zien te komen.  Ahum. Daarna is uw hulp geboden. Kijk ook eens hier voor een bijdrage aan de contest.

There's not much crafting around here. A hernia is apparantly a longtime companion. But I did manage to enter the Spoonflower contest. The winner gets a job offer from Robert Kaufman, the fabric company. Well, that would be a career change! The theme however wasn't quite my cup of tea: designs that evoke the style of pen and ink drawing, colored with waterpaint. And you're only granted one entry. Did I pick the right one?

Look also overhere for more fabric designs for the contest!