Jubileum

Jubileum. Soms heeft een woord precies de juiste klank. Jubileum klinkt oubollig maar toch feestelijk. En er zijn de nodige jubilea. Honderd jaar Frans Hals Museum, honderdvijfentwintig jaar Concertgebouworkest, vierhonderd jaar Amsterdamse grachten en honderdvijftig jaar afschaffing van de slavernij. Tot zover staat de feestelijkheid wel vast. Over de feestelijkheid van het tweehonderdjarig bestaan van  het Koninkrijk der Nederlanden valt nog wel iets af te dingen. Desalniettemin worden daar maar liefst twee jaar van feestelijkheden aan opgehangen. Er stond een mooie foto in de krant van de herdenking in 1913 van het feit dat koning Willem I in 1813 voet aan wal zette in Scheveningen. Niet echt een met-je-poten-in-de modder-mentaliteit...

Wij vierden het jubileum van mijn schoonouders, hun vijftigjarig huwelijk. Ik maakte een bijbehorend oubollig, doch feestelijk cadeautje. Ik borduurde met kruissteek hun initialen op een tafellopertje. Een heel tafelkleed is met z'n tweeën onnodig groot. Het was een knipoog naar de merklap die ik tien jaar eerder maakte. Borduren in kruissteek leidt zelden tot grootste resultaten. Het heeft een hoog truttigheidsgehalte. De enige manier waarop je ermee wegkomt is om oude, traditionele motieven te gebruiken. Ik zocht mijn heil hier. 

Wegens griep moest ik doen met wat ik in huis had. Dat was niet aftelbaar grauwkleurig linnen. Idealiter had ik voor wit, aftelbaar linnen gekozen. Nu moest ik mijn heil zoeken in het een stuk aftelbaar linnen dat ik met grove steken vastnaaide op de grijze lap en die ik vervolgens draad voor draad weer vanaf getrokken heb. Toch geeft het een zekere voldoening als dergelijke maatregelen, waarover je weleens leest, ook daadwerkelijk hun dienst bewijzen. 

My in-laws celebrated their fiftieth anniversary. I embroidered a table runner in cross stitch. Cross stitches are the corniest of embroidery stitches, I guess, but when you use traditional patterns as I found here, I think it's alright. Ten years ago I embroidered a full cross stitch sampler for them. This used to be a Dutch tradition for schoolgirls. Even up to the sixties, girls had to embroider a cross stitch sampler in school. 

Favorite babygift

Om nou te zeggen dat ik dertien jaar geleden nog nooit een naald had vastgehouden, zou een grove belediging voor mijn opvoeding zijn. Ik heb van mijn moeder leren borduren en ze zou ook best een poging hebben willen doen om mij te leren naaien, maar daarvoor ontbrak elke interesse. Tekenen, dat was mijn lust en leven.

En toen raakte ik zwanger, hetgeen klinkt als ongewenst en zestien, maar zo was het niet. Er werd verlangend naar uitgekeken en ik was bijna dertig. Ineens had ik de behoefte om iets te maken voor ons kind. Het allereerste dat ik maakte was een lakentje en niet lang daarna volgde het quiltje dat ik hier al eens heb laten zien. Toen onze vrienden, de meeste pas jaren later, ook eens aan kinderen begonnen bleek het lakentje nog steeds favoriet. 

Meestal probeer ik het geboortekaartje na te maken, maar in dit geval was dat een ingewikkelde zwart wit potloodtekening. Zo leek het me ook wel schattig. Het dekentje is een quilt die mijn moeder voor mij maakte. 

A little baby sheet is still my favorite babygift. I made my first one when I was pregnant with our eldest. It was my first embroidery experience for ages. When friends got babies, much later, it was still the most precious gift. 

A stork for Smilte

Een voormalig collega van mijn man is onlangs moeder geworden van een prachtig meisje, Smilte. Een naam die in het Nederlands niet echt lekker bekt, maar in het Litouws vast prachtig klinkt. Ik borduurde een lakentje voor de Litouws-Duitse spruit.

De ooiveaar is blijkbaar de nationale vogel van Litouwen. Dat is natuurlijk een interessant feitje, maar het is maar zeer de vraag of zij dat weten. Weet U wat de nationale vogel van Nederland is?




Nu gaat de ooievaar ook al geruime tijd mee als babycliché, ook in ons gezin. Het ontwerpje voor dit lakentje tekende ik acht jaar geleden voor het geboortekaartje van Lauren. En het quiltje dat ik voor de foto gebruikte was het boxkleed van Lauren.

 A former collegue of my husband gave birth to a beautiful baby girl, Smilte. A Lithuanian name, there's supposed to be a littled dot on the e. Her mother is always so very attentive, the least I could do was making a little gift for her baby girl. I made an embroidered sheet for her crib.The stork is apparently the national bird of Lithuania and is also a design with some history to us. I made a drawing of a stork for the birth announcement of Lauren. 

High tea and old friends

We waren hecht met z'n zessen. Het kleinste jaar van een groot dispuut tijdens onze studie. Meer dan tien jaar lang aten we elke maandagavond samen, maar ruim twintig jaar later is het  best moeilijk om de club compleet te krijgen. Vanmiddag hadden we een high tea en  waren we weliswaar niet compleet, maar met meer dan anders, met aanhang én kinderen én een nieuwe datum in de agenda's. Oude vrienden, nog altijd bijzonder.

Er was zelfs nog een nieuwbakken moeder in ons midden (ik was met grote afstand de eerste die kinderen kreeg). Voor haar borduurde ik een lakentje naar aanleiding van het geboortekaartje. Tranen waren mijn bedankje. Dat is goed, toch? 

The six of us used to be so close. Sorority friends. For over ten years we had our monday night diners and other occasions, but more than twenty years later it's difficult to get all of us together. This afternoon we had an high tea and although we weren't complete, we were with more than the usual suspects with our husbands and children and a new date in our agendas! Old friends, still special. 

There even was a new mom among us (I was by far the first to have children). I made her an embroidered sheet with her name on it. Tears as thank you, that's a good thing, isn't it? 

Open Hem Stitches/ Screenprinted tablecloth #2

Een tijdje geleden liet ik het tafelkleed dat ik zeefdrukte al eens zien. Ik wilde het mooi afwerken en bedacht dat ik het af kon werken met een ouderwetse open zoom. Aldus geschiedde, al duurde het even. Mijn moeder is doorgaans mijn leermeester in dit soort zaken, maar aangezien we niet dicht bij elkaar wonen was deze oude encyclopedie een uitkomst. Waar zouden we zijn zonder Google?

A while ago I showed you the tablecloth I've screen printed. I wanted to make something really special of it and hemmed it with an old fashioned open hem stitch. An old encyclopedia was my teacher in this case. What would we be without google?

Needlebook

Before she was born, I made a mobile for Lauren to hang above her crib. With an clearvoyant vision I made little felt horses and embellished them with felt flowers and embroidery, not knowing she would turn out to be a horseloving girl.

Years later I was planning on turning this mobile into a merry-go-round and I cut the horses loose from the mobile frame, but that merry-go-round stayed in the closet. Unfinished. That's how things go, sometimes. I ran into these little horses again while I was thinking about making (or even sewing) a sewingkit for Lauren's birthday in October. I made this needlebook.  I really love that folk art style. In the back of my mind I knew I was  copying an idea I've seen somewhere in blogland. Larissa from mmmcrafts made these beautiful needlebooks and a while ago they were available in her etsy shop. Please visit her lovely blog and admire her beautiful designs.

Toiletry bag

In this lovely, sundrenched Easter weekend, filled with lovely diners with friends and a garden party, I somehow managed to finish this toiletry bag. I'm a little ashamed to say it's my make up bag. I only use mascara, eyeliner and lipstick, but I have this thing for eyeshadow in all sorts of colors (I only use the brownish ones, occasionaly...). I'm not the type of person who carries make up along with her, so this is for the bathroom. Our future bathroom in grey and walnut....

I stated before that me and zippers don't get along very well, but actually I was too lazy to find out how to sew a proper zipper and a  lining together. I finally did that, and it wasn't all that difficult, using this tutorial, which I found on the pattern page of Eloleo's. For the lining I used the toile de jouy oilcloth again. 

Duvet cover

 Making presents is what I like most. This was a commission for friend. She's giving it to her brother and sister in law who are celebrating their 12,5 year anniversary. I've made them a duvet cover. Or actually, I bought the duvet cover at Hema and sew on their initials, and embroidered names and dates. These pictures are from the pillow covers. I hope they like it.