Slaapfeestje

Ieder kind is uniek, maar de meeste kinderwensen zijn dat niet. Zo komt er in het leven van iedere ouder een moment dat je kind, zéker als het een meisje is, om een slaapfeestje vraagt. Het idee van een slaapfeestje is, dat er zich op onchristelijke uren een groep wakkere kinderen in jouw woonkamer bevindt, en jij knarsetandend en scheel van vermoeidheid je ergernis verbijt op je slaapkamer.

Ik zei dus rigoreus nee, de eerste twee keren dat het me gevraagd werd. Geen denken aan! De alternatieven waren niet lullig. Het 'wie-is-de-mol-feestje' of de zeepkistenrace waren gedenkwaardige feestjes.

Toen ook ons jongste kind voorzichtig opperde, zoals alleen zij dat kan, "dat op zich een slaapfeestje mij ook heel leuk lijkt", ging mij een lichtje op. En zo kwam het dat wij afgelopen weekend haar slaapfeestje hielden. Acht maanden na haar verjaardag. In onze tent.

Daar waar ik normaal in een partyplannermodus schiet om vanalles te maken, te bakken, te bedenken, te organiseren en in goede banen te leiden, deed ik niets. Nou ja, bijna niets. Ik maakte een uitnodigingen en twee vlaggen om te veroveren, maar dat was het.  Door zeer wisselende weersvoorspellingen hakten we twee dagen van tevoren de knoop door. Dat bleek een iets té nonchalante houding, want het werd nog even spannend of er plek was. Blijkbaar is de camping het Chersonissos van de basisschool, want hele hordes groepen acht vierden hun aanstaand afscheid daar. Maar ook dat kwam goed.

We sjouwden de kampeerspullen van de zolder (bezint eer ge begint: voor je nachtje heb je net zo veel nodig als voor drie weken), haalden een taart bij de Hema (ik had mijzelf altijd verplicht tot het zelf bakken van de verjaardagstaart), zetten de tent op en ontvingen de gasten. En vanaf daar liep alles vanzelf.

Tienjarigen kunnen zichzelf uitstekend vermaken op een camping en hebben vooral geen boodschap aan bemoeizuchtige ouders. De van nature bemoeizuchtige ouders (ok, alleen ik) gingen met een vakantiegevoel voor hun tentje zitten en waren slechts toeschouwers . We haalden friet en kroketten en zagen dat er uiterst lauw op de thuisbereide salade werd gereageerd. Rens Kroes heeft met haar powerfood de tienjarigen van deze wereld, in tegenstelling tot whatsapp en instagram, nog niet bereikt. Dat is vermoedelijk goed nieuws.

Ze hesen zich zelfs uit eigen beweging in de pyjama. Hun plan was om chips te gaan eten in de tent. Na zoveel fast food stak mijn inner powerfoodgoeroe daar een stokje voor, maar dat was dan ook de enige ouderlijke ingreep. Twee uur lang kletsten en giegelden ze, en toen ik om om 23.30 uur zei dat ze maar eens moesten gaan slapen, slaakten ze een diepe zucht en vielen vrijwel onmiddelijk in slaap.

Ik kan het iedereen aanraden zo'n slaappartijtje.

Echter. Zelf heb ik niet zo lekker geslapen. Tot 01.00 uur cirkelde er een helikopter boven de camping. Het is op zo'n tijdstip dat mijn fantasie van zo'n helikopter heel makkelijk een ontsnapte TBS'er maakt die het voorzien heeft op een tent vol slapende meisjes. Mijn man kon niet voorkomen dat ik ging googelen op 'politiehelikopter boven Vogelenzang', maar voorkwam dat ik ook nog wilde achterhalen wat verschillende codes op de politieradio te betekenen hadden. Tegenpolen door dik en dun.

Om half vijf werd ik wakker van kwetterende vogels en kwakende kikkers. Kon slechter.

Happy Birthday Lauren

Vandaag is het acht jaar geleden dat onze dochter werd geboren. Een meisje, ik zag het aan het gezicht van haar vader, nog voor ik haar zag. Ze huilde drie maanden lang, hield daar op eerste Kerstdag mee op en besloot verder niet al te veel tranen meer te vergieten. Een stoere, dat is ze. En een lieve, een creatieve, een sportieve, een gezellige, en vanaf vandaag; acht.

Wie hier al langer meeleest weet van onze gewoontes. Dit is de verjaardagstekening voor dit jaar. Eerder maakte ik deze en deze en nog veel meer in het pré-blog tijdperk. Natuurlijk werden ook de uitnodingen weer zelf gemaakt. Simpel, vrolijk, stoer en neon. Net als de traktaties, naar dit idee.

Heel simpel, je bedrukt dun printerpapier, naait twee randjes vast, vult ze en naait ze weer dicht. Dat was althans het oorspronkelijke idee. Maar je dacht toch niet dat ik zakjes popcorn onder de naaimachine door ging halen? Een klein stukje masking tape werkt ook prima. 

Lauren turned eight today! Eight years ago I could see in the eyes of her father that it was a girl. Our third child cried for three months on a row. On Christmas day the crying stopped and she decided that she had shed enough tears for a long time. A tough one, she is. And sweet, and creative, and nice to have around, and sporty, and, since today, eight. As usually I made a drawing for her birthday and invitations for her friends. Here I found the idea for the treats.

Thirteen rocks, a screen print

Vandaag is Casper jarig. Dertien. Dertien? Ja, dus. En jongens van dertien willen niet langer kwelen bij het geluid van hun akoestisch driekwart gitaartje. Nee, jongens van dertien willen een beetje geluid maken. Jammer voor hun moeders, mooi voor de zeefdruk die ik voor hem maakte. Deze Gibson ES 355 werd het niet. Tikje boven budget.


It's Casper's birthday today. Thirteen! At that age boys want to make a little noise, instead of being the romantic singer-songwriter with a threequarter guitar. Too bad for their moms, but nice for a silk screen print. He didn't get the Gibson ES 355 though. Just a bit above budget...

Vervlogen Dagen, a schoolyard succes...

De zwemtas die ik maakte voor een aantal vriendinnetjes van Lauren doet het goed. Vervlogen Dagen voorziet nu zelfs in cadeaubonnen!

The swimmingbag I made for some of Lauren's classmates did really well. We're even doing gift cards now!

Soapbox race

De zeepkistenrace was een succes! De jongens slaagden erin om tijdens het partijtje van Valentijn, twee zeepkisten te bouwen en al hun vingers te behouden. De enige pleister werd op de duim van de hoofd- mechanieker geplakt, ook bekend als 'papa'. Ze spraken over draadeindes, zadeltjes, borgmoeren en meer van dat jargon en en passant bespraken ze - natuurlijk- het eredivisie voetbal. Niets mannelijks was ze vreemd.

Ze schroefden, zaagden en timmerden en kwamen al doende tot inzicht. Als kind had ik een broertje dood aan feestjes met een educatieve ondertoon en als ouder heb ik dat nog steeds, maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat ze vandaag wel wat geleerd hebben.

Maar het ging natuurlijk om het plezier én de race. Het weer dat de hele dag koud, guur en winderig was (drie liter tomatensoep tijdens de 'schaft' ging bijna schoon op, net als een enorme berg met broodjes knakworst) liet zich aan het einde van de dag nog even van een wat vriendelijker kant zien. En ik heb geen bouwvakkersdecolletés gezien, maar wel een keur aan de bontgekleurde shorts die uit immer afzakkende jeans staken.

The soapbox building and race we organised for Valentijn's eleventh birthday party was a big succes. The boys managed two build to soapboxes and kept all of their fingers. The only bandaid was for their dad. They used a lot of untranslatable builder's speak and discussed the dutch soccer in between.They had a lot of fun during the race. It was a cold and windy day, but they didn't care. They showed their shorts anyway...

Nightswimming, a silk screen portrait

Mijn liefje is vandaag jarig. Ook hij krijgt ieder jaar zijn 'verjaardagtekening', deze keer een zeefdruk uiteraard. Het liep een beetje uit de hand. Ik geloof dat ik bijna net zoveel afdrukken heb als hij oud geworden is. Ik laat er maar een paar halve zien, de rest hou ik lekker voor mezelf. Ze zijn allemaal een beetje anders maar allemaal met de lyrics van Nightswimming van R.E.M., dat ik bijna 'ons liedje' zou noemen als dat niet zo truttig zou klinken.

It's my husband's birthday today. And just like I do for the children I make a birthday drawing for him too. This year it's a silkscreen portrait, obviously. I think I pulled almost as many portraits as ages he gets, and almost all of them are different. I just show a few of them, half... Keeping the rest to myself.

En zo zagen onze slaapkamerramen er vanochtend uit. Duidelijk geen energielabel A op dit huis. Misschien moeten we ons daar maar eens in verdiepen, maar nu eerst verdiepen wij ons in taart eten en de dikte van het ijs. Het ijs op de sloten, niet op mijn ramen...

This morning my bedroom windows looked like this. And we are very excited to soon skate on the lakes again!

Last bag of 2011

Deze foto geeft aardig weer wat ik deed als ik de afgelopen dagen niet in de keuken stond, aanschoof aan een diner of met vrienden rond de tafel zat om de kerstrestjes op te maken onder het genot van een borrel. Boodschappen, boodschappen en nog meer boodschappen. Ik voel me soms de crazy bag lady op die fiets. Of ik met de vrachtwagen ben, vragen ze me op de markt.... Het overviel me dan ook even dat Lauren nog een verjaardagspartijtje had vlak na de Kerst. Hoe was het mogelijk, want de dames praatten al weken over niets anders. Dit werd hun eerste slaappartijtje! Doorwaakt partijtje, vermoedelijk. Diepe bewondering én medeleven voor de betrokken ouders. Blij dat ik maf, 's nachts...

Toen ik voorstelde om dan maar een cadeautje in de winkel te kopen werden de grote blauwe ogen van onze dochter langzaam vochtig. OK, OK, mijn naaikunst is klaarblijkelijk haar unique sellingpoint. Dus in allerijl, van voorhanden zijnde stof, toch maar een zwemtas gemaakt. De laatste van dit jaar. En nu gaat dat fototoestel echt naar de reparateur!

The heirons took over my life, the last couple of days. At least when I wasn't cooking, or dining, or drinking with friends and finishing christmas leftovers. I sometimes feel like the crazy bag lady on that bike. "I see you brought your truck", as the greengrocer at my local market puts it. No wonder, sewing a birthday present for one of Lauren's best friends kind of slipped my mind. 

Lauren made it very clear however, that there was no buying involved. Apparantly my sewing skills are her unique selling point! I made another swimming bag, with fabric that was in my stock.  And that was the last bag of 2011! 

Request

Je hebt feestjes en partijtjes en daartussen ligt een wereld van verschil. Onze kinderen hebben het allemaal wel eens uitgelegd; een feestje is wat je viert op of rond je verjaardag met je familie en vrienden. Een partijtje is het  festijn met de vriendjes en vriendinnetjes, niet noodzakelijkerwijs in de buurt van je verjaardag.  Ik haal dat, tot grote ergernis van de betrokkenen, regelmatig door elkaar.

Nou ja, wat ik dan wel weer fijn voor mekaar heb, zijn de cadeautjes. Nu de vriendjes van onze kinderen doorhebben dat er iets zelfgemaakt te verwachten valt, dienen ze regelmatig verzoeknummers in. Deze keer was het een etui voor Sophie. Ja, dat rijmt.

Een etui én een ingepakt schriftje .Je moet de verwachtingen wel een beetje overtreffen, tenslotte. Voor het etui paste ik het clutchpatroon van Keyka Lou een beetje aan. En als u, net als ik altijd door lichte paniek wordt overvallen bij de woorden rits en voering, dan is hier een fijne tutorial.

Now that the friends of our children know I'm rather accomplished in the crafts department they hand in requests. Sophie asked for a pencilcase. So, this is what I made for her. I made a notebook too (always surpassing the expectations...) I adapted the Keyka Lou clutch pattern a bit to get a pencilcase like this. And here's a nice tutorial for sewing a zippered pouch. I have a little difficulty everytime I want to sew in a zipper in a lined bag.

Circus party

We try to celebrate birthdayparties on or close to the actual birthday, but Lauren's birthday was a month ago. She wanted to have a birthday party at Circus Elleboog and therefore we had to wait a little while. My fault, I'm not the kind of person who thinks of arranging parties months ahead. Today we had a blast. We had a lunch at our place and a photobooth with circus props. Big succes! I made these myself, but you can buy props like this overhere.  After the lunch we headed towards the circus were the children made their 'greatest show on earth'. And it sure was!

Happy Birthday

A homemade present has become a part of the birthday ritual for Lauren. Last year I made her a butterfly mosquito net, this year a sewing kit. The needlebook and matching pincushion I made of felt.  I couldn't find the time to sew the whole kit, as I originally intended,  but bought a box instead at a hideous store  for almost nothing. I changed the look a bit and added my 'vervlogen dagen' button.
The lady in my favourite fabric store used to say that "there are no people living at the back", when I excused myself for the messy back of a quilt top. In case of the needlebook and pincushion an embellished, people might also live at the back, hence the embellishments. I put also three Kaffe Fasset fat quarters in her kit, for the sake of matching colors.

And for now, let them eat cake! Happy Birthday, lieve Lauren. 

Why small classes are so important...

...when you're making treats for your daughter! Tomorrow's is Lauren's birthday. To stay with the circus theme it seemed a good idea at the time to make this trapeze artist caketoppers. I found a free printable and used that for my own drawing. Attaching them to the little sticks is the less fun part of it.

Silkscreen

My first silkscreen prints! Three weeks ago I started  a silkscreen printing course and what a great joy it is. My main intention was to learn to print fabric, but I love every step of the way. We started with paper templates the first time. Without any preparation of thinking about the result I started and during the process I thought of making a silkscreen print for Lauren's birthday instead of a drawing. Since her birthday party is somewhat circus-themed I came up with the lady on the horse.

The whole idea of printing is to make duplicates, mine are more like  puzzles. Find the differences.

Lara's bag

Today we had a party next door. Lara's sixth birthday. She made it quite clear what present she would appreciate, and off course I didn't let her down. "Mooi, mooi, mooi, mooi", Dutch for beautiful,  was the verdict.

I bought this fabric a long time ago at Ikea. I loved it, but it appeared to be difficult to use. The goats or capricorns are a bit odd, but with a big iron-on velvet L it's OK.  For the inner bag I used a kind of lightweight oilcloth, from Ikea as well.  Viva Ikea. 

Barcelona!

Today it's Casper's birthday. Twelve! Keen on traditions as we are -OK, maybe just I am- we came up with a new one. For their twelfth birthday, one of us takes the birthday kid to a European city of choice. What a joy it was this morning to see his face lighten up as he opened the little booklet I made for him. "This is a flight ticket, right?" He didn't get to choose the destination, but we were sure he would have chosen Barcelona. Ever since he found a book about Gaudi on our bookshelf, he's dying to see it for real. And guess who's the lucky parent...

Tired but satisfied...

This was one of the best birthday parties ever! .

Drawing

It has become a habit, or a tradition as you wish, to make a drawing for our children's birthdays. There's nothing more in the world Valentijn would have loved more to get for his birthday than a cat. Poor kid, having Sneezy for a mother, he has to do with a paper one. Drawn with love, I must add. The idea was to draw a somewhat simplified cat. I'm afraid this one is aiming to much to look like a real one. I also did a linocut.

Tomorrow is the big day. We'll be at the soccer pitch first, to see Valentijn and his team become champion and after that we'll have his friends over for his birthday party. The boys talked about it all week, making assumptions about who's the mole. They are very excited and we are too, off course!

Busy

We've been busy with the birthday party. I sew flags for a 'capture the flag' game, I sew a sac to put the earned 'money' in and we brainstormed on all sorts of games. GPS, walkie talkie, stopwatch. This is going to be  a boy's party, for sure!

Martha and me or all about garlands

Does it sound really Martha Stewart if I'd say I pick a palet for each birthday? Yes, it does. I'm not very Martha Stewart like, but this is something I like to do. Purple, green and blue for the birthday boy this year. I finally used the circle punch, which I bought months ago for no particular reason. O, I'm getting more Martha Stewart with every sentence I write. The other one, is origami based. The Sherazade quilt matches amazingly. Funny,  it's in my studio because it matches nowhere else in my house (Martha...) Should I list it in my shop? 

Party preparations

Just like a lot of you I like planning the birthday parties of our children. In less than two weeks -I'm the kind of girl that needs a little pressure- Valentijn is turning ten! The days of pirate and knight parties have long gone. We've been climbing, abseiling and 'polder-sporting' which  basically comes down to 101 ways to get across the water. We have two boys, so I ran a little out of inspiration. Valentijn askes for a 'Wie is de Mol' kind of party. This is a popular gameshow about 10 candidates, who get assignments by which they can earn money for the whole group. However, one of the members of this group is a traitor, the mole who tries to keep the amount of earned money as low as possible. I think this is nice, active game for boys this age. We live nearby the dunes, a perfect spot for this game! The linocut made a perfect stamp for the invitation.

Birthday party

It's all about birthdays lately. Yesterday we had Lauren's friends over for her birthday party. Maybe you remember the invitations for her ice-skating party. Well, we had a 'koek and zopie' (that's what a little lemonade-booth on the ice is called in dutch) and bunting made with my repper...

I made her guests medals and goodiebags with magnets...

But the most important thing of all: there was a very happy birthday girl! The party is finally over, she's turned six for real now!