The scarlet pimpernel

Kent u het verhaal van de Scarlet Pimpernel? Ik las het op de middelbare school toen ik een tijdlang niets anders deed dan historische romans lezen. De essentie is me ontschoten. Niemand is wie die lijkt, zoiets. Wel een toepasselijke naam voor een tas die ik in opdracht van Sinterklaas maakte. 

Hij bestelde een tas van vilt voor Lauren, dus blauw. Ik maakte hem, dus folkore.  Hoeveel ik ook houd van eenvoud, van scandinavisch en japans design, ik kan het niet maken, noch bedenken.

De tas is natuurlijk zwaar geïnspireerd door deze. Van haar kan ik designsgewijs ook nog een hoop leren. Zij naaide de tas volledig met de hand. Ik liet de naaimachine het meeste werk doen, maar festoneerde de ronde hoeken op de bodem met de hand. De bevestiging van de hengsels is ingenieus en dan ook afgekeken bij Hetty. Dat ik het hengel door liet lopen in een sleutelhanger bedacht ik dan wel zelf. 

Sinterklaas asked me for a bag for Lauren. A blue one, of course. And since I made it, a folk one, of course. I made it by hand, looking closely at hers. She sew the bag by hand, I let my sewing machine did most of the work, but I blanketstitched the rounded edges by hand.

Felt and leather

"Laat mij uw tas zien en ik vertel u wie u bent".  U kent ze vast ook, die moeders die als wandelende eerstehulppost door het leven gaan. De moeders die arnica, pleisters, paracetamol én een snoepje tevoorschijn toveren als andermans kind zich een buil valt. De eigen kinderen van dit soort moeders vallen namelijk helemaal niet, daar zijn ze veel te voorzichtig voor. Denk ik.

U raadt het al, ik ben niet zo'n moeder. Heel soms heb ik zowaar een pleister bij me, maar meestal krijgt een gewonde patiënt een sok om het bloeden mee te stelpen. Die sok zit  op onverklaarbare wijze wél in mijn handtas en een kusje voor de schrik is altijd leverbaar. Ik kan u doorgaans ook aan suiker, koffiecreamer en Pokon helpen. Waarbij ik wil opmerken dat ik dat laatste niet in de koffie gebruik. En in de donkerste krochten van mijn handtas huist al maanden een 3D bril. Je weet nooit wanneer die nog eens van pas komt.

Goed, wederom een lange introductie om te vertellen dat ik een tas maakte. Meestal maak ik wat in het Engels een 'tote' genoemd wordt, of anders een 'messenger', maar dit lijkt zowaar op een handtas. Wacht, laten we het 'purse' noemen, want je hoort er niet bij als tas als je  geen Engelse naam hebt.  Deze pin gold als inspiratie. Toen ik hem zag, wist ik meteen hoe ik het zou doen. Ik heb hier een lap vilt besteld en na enig heen en weer gemail (het moet speciaal gemaakt worden) kreeg ik ongeveer  wat ik wilde. Een volgende keer zou ik vragen of er meer blauw in mag.

Het suede voor de hoekjes kocht ik op het Stoffenspektakel. Ik neem mij iedere keer weer voor om niet meer naar zo'n deprimerende hal met verschrikkelijke stoffen te gaan, maar ga toch steeds weer op het nippertje voor de bijl. Hoe het leren riempje bij mij gekomen is, weet ik niet meer.  Als iemand weet waar ik dat kan krijgen, hou ik mij warm aanbevolen.  De leren hengsels kocht ik hier.  Ik voerde het geheel met denim, dat piept er nog net een beetje uit. Wat is 'ie mooi, hè?

Swimming Bag of hoe de walvis zich kon meten met de uil en vos

Fabels. Daar gaat dit stukje niet over. Alhoewel het door Sieb Posthuma geïllustreerde "Boven in de groene linde zat een moddervette haan"  een enorme aanrader is. Nee, ik wil het hebben over de dolfijn. Dat had u niet gedacht, he. De dolfijn is aan inflatie onderhevig. Dat durf ik wel zo bruusk stellen. En dan bedoel ik niet de dolfijnen die in verlaten oceanen zo prachtig met een zeilboot mee kunnen zwemmen. Zelfs zeilmeisje Laura, die ik tot dan toe niet op overdreven interesse in andere levende wezens kon betrappen, sprak hierover met enige ontroering in haar stem.

Maar designsgewijs is de dolfijn natuurlijk geen uil, laat staan een vos. Dolfijnen blijken een onuitputtelijke bron voor airbrush artiesten wier creatieve proces ergens begin jaren tachtig is blijven hangen. Toen ik dus naar inspiratie zocht voor een niet al te meisjesachtige zwemtas, heb ik de dolfijn ook mooi overgeslagen. Maar de walvis, dat is heel andere koek. Die verdient echt een plek naast uil en vos. U gaat hem hier terugzien!

Wat u ook terug gaat zien zijn de hengsels van zeiltouw ("zeilschoot, mam"). U moet even vriendelijk tegen uw naaimachine praten en niets overhaasten, maar dan is het resultaat perfect! Niks geen gedoe met nestels. Nestels en kindertassen zijn, wegens 'zwaar gebruik', gewoon geen goede combinatie. 

I made a swimmingbag for a not so girly girl. While looking for some inspiration, it occurred to me that the dolphin is done. Designwise that is. Sure, swimming with those beauties could be a life altering experience, but its airbrushed pictures definitely are not! The whale on the other hand is a real design darling. You will see it back here, I promise! I root for the whale as the next owl or fox!

Appaloosa for Nikita

En weer heeft Valentijn een feestje. Hij is blijkbaar een graag geziene gast! Zou het iets met de cadeautje te maken kunnen hebben?

Voor dit paardenmeisje deden we een kleine aanpassing aan de horse lover's bag  (in maart Hetty, het wordt nu tijd ;-) ) zoals ik die eerder maakte. Van een dubbelgevouwen stuk tassenband dat ik aan de onderkant dichtstikte, maakte ik een' bakje' voor de zweep, die er bovenin door het lusje ingestoken kan worden. Verder is het gewoon een rechttoe, rechtaan tas met bodem. Die bamboestok is gewoon om het te demonstreren, dat u niet denkt dat wij hier paarden te lijf gaan met stokken.

En dan nog iets. Geregeld krijg ik mailtjes waarom men mij niet kan volgen. Ik was er altijd een beetje huiverig voor. Volgers klinkt in mijn oren nogal sektarisch, maar dat is heel jaren '10 om zo te denken. Of wellicht twintigste eeuws. Dus bij dezen. En nu wel volgen hoor, want anders sta ik ook zo in mijn hemd!

En natuurlijk dank aan degenen die de moeite al namen via het dashboard!

And again Valentijn's invited to a party. He must be so pleasant to have! For this horse lover's girl I made some adjustments to the bag I made before and the Appaloosa bag was born.

Horse lover's bag

Twee weken geleden rolde er een uitnodiging voor Valentijn door de bus van een meisje uit zijn klas. Kennelijk wordt er na jaren van zelfgekozen isolatie van jongens en meisjes weer eens gemixt! Het is op avond ("chill") en je moet verkleed ("vet minder"). De dame in kwestie blijkt een paardenmeisje. Daar weet dit voormalig paardenmeisje wel raad mee!  Dus, een tas voor Meike, met een zakje voor de 'karwats' zoals mijn eerste rij-instructeur dat placht te noemen.

Valentijn is invited to a party from a classmate, a girl. Apparently it's finally possible to mix again after years of self chosen isolation. It's a party in the evening, which he likes and it's theme party, which he hates. De little lady who's hosting the party is a horse loving girl. Well, there was a time, I was a girl just like that. I made her a horse lover's bag, with a special pocket for her whip. 

Polkadot spring fling bag

De halve klas van Lauren heb ik van een ''vervlogen dagen' tas voorzien, maar zelf gaat het arme kind met een übersportieve rugzak, type 'stevige wandeling',  naar gym en schoolzwemmen. Toen ze zelf 'ontwerpjes' begon te tekenen voor een tas, wist ik dat ik er niet langer onderuit kon.

Ik dacht dat het blauwe tas moest worden, ware het niet dat de toekomstige eigenenaresse zo haar geheel eigen gedachten had over de kleurstelling. Ze koos voor roze en geel e trok meteen het enige roze kledingstuk dat ze rijk is uit de kast.

Het patroon van de summer fling bag, de grootste vervlogen dagen hit ooit, was de basis. Aan beide kanten maakte ik een grote zak over de hele breedte om nog wat extra's mee te kunnen nemen, een soort kangoeroebuidel. De binnenkant is van toile cirée in een toile de jouy, handig voor de natte spullen.

A lot of her classmates have a 'vervlogen dagen' bag, to take to sportsclass or school's swimming hour. But she doesn't. She is like the doctor's kid who's illnesses are heavy neglected... So when she started designing her own bag, I know it was about time to sew her one. I thought she would have picked blue fabrics, but she chose pink and yellow. It's basically the summer fling bag pattern, but I skipped the sash in the middle and added a kangaroo like pocket.

Bags for boys

Belofte maakt schuld. Voor zijn verjaardag beloofde ik Wisse een tas, maar al wat er kwam; geen tas. Soms zijn er van die projecten die als een molensteen om je nek hangen. Wisse's tas was er zo een. Toch is het leuk dat er jongens zijn die om een tas vragen! Eerder maakte ik er een voor Casper en Valentijn, maar heel vaak komt het toch niet voor.

Ik jatte het cirkeltje van Eloleo. Het freehand stikken met de naaimachine rondom het cirkeltje doet wel heel jongensachtig aan en was daarbij strikte noodzaak. Netjes rond stikken bleek zo makkelijk nog niet.

A bag for a boy, not the easiest thing, but it's nice when they ask for it, I guess. I did it before for Casper and Valentijn and now for Wisse. The circle shaped pocket I saw at Eloleo's.

Last bag of 2011

Deze foto geeft aardig weer wat ik deed als ik de afgelopen dagen niet in de keuken stond, aanschoof aan een diner of met vrienden rond de tafel zat om de kerstrestjes op te maken onder het genot van een borrel. Boodschappen, boodschappen en nog meer boodschappen. Ik voel me soms de crazy bag lady op die fiets. Of ik met de vrachtwagen ben, vragen ze me op de markt.... Het overviel me dan ook even dat Lauren nog een verjaardagspartijtje had vlak na de Kerst. Hoe was het mogelijk, want de dames praatten al weken over niets anders. Dit werd hun eerste slaappartijtje! Doorwaakt partijtje, vermoedelijk. Diepe bewondering én medeleven voor de betrokken ouders. Blij dat ik maf, 's nachts...

Toen ik voorstelde om dan maar een cadeautje in de winkel te kopen werden de grote blauwe ogen van onze dochter langzaam vochtig. OK, OK, mijn naaikunst is klaarblijkelijk haar unique sellingpoint. Dus in allerijl, van voorhanden zijnde stof, toch maar een zwemtas gemaakt. De laatste van dit jaar. En nu gaat dat fototoestel echt naar de reparateur!

The heirons took over my life, the last couple of days. At least when I wasn't cooking, or dining, or drinking with friends and finishing christmas leftovers. I sometimes feel like the crazy bag lady on that bike. "I see you brought your truck", as the greengrocer at my local market puts it. No wonder, sewing a birthday present for one of Lauren's best friends kind of slipped my mind. 

Lauren made it very clear however, that there was no buying involved. Apparantly my sewing skills are her unique selling point! I made another swimming bag, with fabric that was in my stock.  And that was the last bag of 2011! 

Japanese bag

For a long time I wanted  to make a little grocery bag with leather straps, but they were not very easy to find. Now I can't wait to let time do the work on the color of this sadle leather. I might let the children run around with it, with their dirty greasy hands...

Since this is a bag for me, it's not a very colorful one. Despite all the color I use for others, I like a simple, almost Japanese colorscheme.  I printed my logo with some transferpaper on so called 'fairy tale felt', to make it look even more Japanese.

I'm pretty proud of this one and I'm getting better and better with the inserted pockets! I used the selvedge of the heavy weight denim as an eyecatcher.

Bluebird for Lynn

Lara, the little girl next door for whom I made the capricorn messenger bag, happens to have a cousin of the same age. Her mother liked the bag I made very much and asked me to make one for her daughter, who's turning six tomorrow. We decided on a blue birdie bag. I made the bias tape with the daisies myself as well as the gingham piping. I only had a small 30x30 square piece of daisy fabric, but following this tutorial I made a really long strip of bias cut tape. 

Lara's bag

Today we had a party next door. Lara's sixth birthday. She made it quite clear what present she would appreciate, and off course I didn't let her down. "Mooi, mooi, mooi, mooi", Dutch for beautiful,  was the verdict.

I bought this fabric a long time ago at Ikea. I loved it, but it appeared to be difficult to use. The goats or capricorns are a bit odd, but with a big iron-on velvet L it's OK.  For the inner bag I used a kind of lightweight oilcloth, from Ikea as well.  Viva Ikea. 

One more for the road

Just one more goodbye present, posted for journal's sake. It's for Lauren's teacher who's leaving school after so many years. She loved to take the children outdoors, showing them the beauty of nature. The children chose the fabric, not one I would have picked myself, but it might be perfect for this teacher.

And slowly our holiday is getting closer! Holiday to me means reading loads of books. Read any good ones lately? Please let me know.

This week I saw/ DWZI...

...........onze oudste zoon afscheid nemen van de basisschool. Nog een laatste keer op z'n kinderfiets naar school, zwaait nog even, en het volgende moment zit het erop. Door een haag van kinderen worden ze -letterlijk- van het plein geveegd. Na een week van festiviteiten met een musical en een afscheidsbuffet, zit het er dan, na veel lieve woorden bij het afscheid en nog een laatste picnick, toch echt op. Dire adieu c'est mourir un peu. Maar het nieuwe begin lonkt ook. Straks op de onvermijdelijke omafiets naar 'de middelbare' in de stad.

We namen nog even behoorlijk afscheid van de juffen, waarvan hij de een twee jaar heeft gehad en de ander drie jaar. Mijn mama naait kussens, schreef hij eens in een gedichtje voor moederdag. Nou, tegenwoordig naait mama ook bijna aan de lopende band tassen.

....our eldest son saying goodbye to his primary school. He waves as he leaves for the last times on his boy's bike to school. They had a terrific last week at school, with a musical, a buffet and lots of dear words as goodbye, and now all the children of the school escort the eldest group out of the schoolyard, and then, after a picnick, it's really over. Dire adieu c'est mourir un peu. Altough new horizons are are to be seen soon. In September he will be off on his granny bike, to 'secondary' in the city. I made a bag for both his teachers. The best way of saying thank you.

Beach bag for a birthday

"Big z'n rug is harig, zeven juli ben ik jarig..." Dat stond ooit in mijn poeziealbum. Toen ik een paar jaar later mijn 'beste vriendin' leerde kennen, die op zeven juli jarig is, vertelde ik haar dit flauwe rijmpje. Al bijna dertig jaar vieren we nu dat big zijn rug harig is. Dit jaar maakte ik voor het verjaardagsvarkentje een strandtas van Echinostof, met een lekkere grote hamman-handdoek erin. De stof kocht ik bij MondaysMilk en de handvaten maakte ik van touw van de bouwmarkt. 

"Piglet's back is hairy, July 7th is my birthday..." A lame little poem, which in Dutch actually rhymes, was in my poetry album years ago. When I met my  best friend, who happens to have her birthday on July 7th, I told her about it. For thirty years since we celebrate piglet's hairy back. I made her a beach bag from Echino fabric and bought a nice big hamman-towel in it. The straps are made of braided rope.  

Bag tutorial

Isn't my new bicycle a beauty? It's a birthday present from my husband. I love the big trunk on the front. I can throw in just about everything. I'm showing off a little here, but it's also the perfect opportunity to show my new summer fling bag. This bag is everybody's darling. I get so many compliments and questions about it, so I figured a tutorial would be convenient. Just click on the picture below, to get the full tutorial.

Summer fling

It has been summer up here for two whole months and now, when I want to show you my latest project, it's raining. Anyway, summer inspired me. My favorite season. The sun, the beach, the garden parties, every cliche you can think of! Love the heat too, although in Holland we don't get that very often.

I was never much into yellow, but last weeks, yellow keeps popping up. It is the most summery color after all. These colors inspired me to this bag.

The facing I used was too heavy, it's more like a freezerbag now. Well, that might come in handy to bring bottles of cold whatever to the beach. I came up with, what I thougth to be really fancy, pockets on the inside of the flaps that hold the wooden handle. Bad idea.

Besides that, I don't feel at ease with this loud colors in the end. Summer can also be like this, don't you think?

And I think this bag goes great with it. I adjusted the pattern a little bit, for the better.  I tried to take a picture of myself in the mirror, because a liked the way my shoes matched the bag.... There was no daylight whatsoever and the mirror was full of greasy little fingers. I like the twirling colors, though.

Little bagsac

There's a new girl in Lauren's class. She's only been here for a few weeks and she hardly speaks Dutch, nor does her mom. Yet she has the courage to invite some girls to celebrate her birthday. I made  a little bagsac, just like the one I made for Lauren's ballet shoes. In hindsight I didn't think the eyelets were very nice on velvet, so some cord did the trick this time.

Toiletry bag

In this lovely, sundrenched Easter weekend, filled with lovely diners with friends and a garden party, I somehow managed to finish this toiletry bag. I'm a little ashamed to say it's my make up bag. I only use mascara, eyeliner and lipstick, but I have this thing for eyeshadow in all sorts of colors (I only use the brownish ones, occasionaly...). I'm not the type of person who carries make up along with her, so this is for the bathroom. Our future bathroom in grey and walnut....

I stated before that me and zippers don't get along very well, but actually I was too lazy to find out how to sew a proper zipper and a  lining together. I finally did that, and it wasn't all that difficult, using this tutorial, which I found on the pattern page of Eloleo's. For the lining I used the toile de jouy oilcloth again. 

Travel medicine cabinet

At summer, we camp, as you see in the post below. The tent is very heavy, so we have to think about what to take with us for the rest. Every year I pack too many nice dresses, because I pretend to be this woman that goes out every night till dawn. In fact, I'm a mother who sits in front of her tent at night, reading a book and drinking a glass of wine (make that a bottle...). Anyway, apart from the dresses and a lot of books, there's not much room for anything else to take. We've learned over the years to pack all loose things in little bags or plastic boxes. Here's my new travel medicine cabinet...

Linnen on the outside, with an embroidered cross (so my husband never has to ask me again in what bag exactly the aspirine is), oilcloth on the inside. Because me and zippers don't get along very well, I used magnets, way more easy!

For Valentijn

Yesterday was Valentine's day, but today it's Valentijn's. Our youngest son had his mind set on a spoonflowerbag, just as the one I made for Casper. I showed you the fabric before. I've finished the bag today and he's so happy with it. It makes me kind of proud that my sons, who are not so little anymore, still want to go to school with a bag their mother made! Casper is going to secondary school (college?, I don't know the proper English description) after the summer and I think homemade bags are over by then!  I feel it's my day in a way too. My notebookcover tutorial was featured on One Pretty Thing, so a warm welcome to all of you who visit my blog for the first time. I hope you like it here!