Feeling blue

 Weet u wat dit is? Dit is een op de Wiener Werkstätte geïnspireerd tafelkleed. Nou, ik kan sommigen van u misschien alles wijsmaken, maar dat is het dus niet. Dat had het moeten zijn.

Uiterst voorbereid toog ik naar mijn zeefdrukles. Tekening op de transparant in de tas. Ik zal u verder niet vermoeien met allerlei technische wetenswaardigheden over zeefdrukken, maar het vergde minutieuze voorbereiding om te bepalen waar ik moest drukken om aldus een repeterend Wiener Werkstätte-waardig patroon te krijgen. Hiervoor moest ik zelfs bovenop de tafel klimmen om te kunnen drukken. Ik vulde de zeef met de blauwe inkt en trok het rakel ferm naar me toe. Met de nadruk op ferm. Uit onhandigheid vulde ik de zeef met teveel inkt en bij het drukken splashte de blauwe verf over de zeef op mijn tafelkleed. Eerder Jackson Pollock dan Wiener Werkstatte. 

Gloeiende, gloeiende, gloeiende... Vloeken werkt altijd beter in de vermenigvuldiging. Ik zei trouwens geen 'gloeiende', maar iets anders. Iets dat écht helpt. Ik wreef daarbij driftig met een roerstokje door de netgemorste verf. 

Ik vond het resultaat eigenlijk best mooi. Mijn docent deed ook erg zijn best; "Het is wel een mooie blauwe kleur". In plaats een suffe loper te maken van het restant van de stof, ging ik driftig in de weer met een brede kwast en blauwe inkt. 

Vanochtend klonken er goedkeurende geluiden bij het aanschouwen van mijn misbaksel. 

Summer break

Hoewel Lauren en Valentijn nog drie weken naar school moeten, gaat alles zo zoetjes aan in de vakantiestand. We hebben allerlei afrondende evenementen. Turndemonstraties, voorspeelavonden van gitaarles, meester- en juffendagen op school, een heuse schoolvoetbalderby, sportdagen en wat dies meer zij. We zijn toe aan achteroverleunen. En daar zijn sommigen van ons erg goed in:

Ik knijp er, althans hier, twee maanden tussenuit. Zolang kan het het 'echte leven' mij helaas niet missen, maar ik heb wel erg zin in onze vakantie. Ik maakte een zeefdruk van onze geliefde Randstadtent en neem daarmee voorlopig afscheid. Geniet van een fijne zomer. Ik zie u terug in September!

I'm taking a two month's break. Leaning back (which some of us already do very fine....), counting stars, reading books, drinking wine, laughing, loving and wishing you the same! I'm saying goodbye with a screen print from our beloved ten

Thirteen rocks, a screen print

Vandaag is Casper jarig. Dertien. Dertien? Ja, dus. En jongens van dertien willen niet langer kwelen bij het geluid van hun akoestisch driekwart gitaartje. Nee, jongens van dertien willen een beetje geluid maken. Jammer voor hun moeders, mooi voor de zeefdruk die ik voor hem maakte. Deze Gibson ES 355 werd het niet. Tikje boven budget.


It's Casper's birthday today. Thirteen! At that age boys want to make a little noise, instead of being the romantic singer-songwriter with a threequarter guitar. Too bad for their moms, but nice for a silk screen print. He didn't get the Gibson ES 355 though. Just a bit above budget...

No glitter, no glamour

Valentijn heeft zijn eerste klassenfeest. Op avond, dus stoer. Het is een themafeest. "Nou, dat is glitter&glamour en dus alleen voor meisjes", klaagde hij. Dus, Mom to the rescue. Een zeefdruk op een t-shirt. Beetje bewogen, maar da's juist wel ruig zoals een medecursist (man) zei. Beetje ruig, dat vinden ze hier wel OK.

Valentijn has his first school party. At evening, that's a good thing. It's a theme party, that's a bad thing. "Glitter and Glamour, so just for girls", he complained. So, Mom to the rescue. A screen printed t-shirt. The print is a little unsharp, but according to a male screen printer that's so much more cool. Cool, that sounds good around here. 

Finished or not?

De ijskoorts is net zo snel weer weggeëbt als hij op kwam zetten. Toen ik vanochtend verder ging met de zeefdruk die ik vorige week begonnen was, stond mijn kop helemaal niet meer naar ijs. Moet ik er nog mee verder, of is het nu 'af'? Toch moeilijk om te bepalen wanneer iets af is. 

Nightswimming, a silk screen portrait

Mijn liefje is vandaag jarig. Ook hij krijgt ieder jaar zijn 'verjaardagtekening', deze keer een zeefdruk uiteraard. Het liep een beetje uit de hand. Ik geloof dat ik bijna net zoveel afdrukken heb als hij oud geworden is. Ik laat er maar een paar halve zien, de rest hou ik lekker voor mezelf. Ze zijn allemaal een beetje anders maar allemaal met de lyrics van Nightswimming van R.E.M., dat ik bijna 'ons liedje' zou noemen als dat niet zo truttig zou klinken.

It's my husband's birthday today. And just like I do for the children I make a birthday drawing for him too. This year it's a silkscreen portrait, obviously. I think I pulled almost as many portraits as ages he gets, and almost all of them are different. I just show a few of them, half... Keeping the rest to myself.

En zo zagen onze slaapkamerramen er vanochtend uit. Duidelijk geen energielabel A op dit huis. Misschien moeten we ons daar maar eens in verdiepen, maar nu eerst verdiepen wij ons in taart eten en de dikte van het ijs. Het ijs op de sloten, niet op mijn ramen...

This morning my bedroom windows looked like this. And we are very excited to soon skate on the lakes again!

Farewell to the dishes

Eerste Kerstdag vierden we met mijn familie bij mijn ouders. De kinderen verheugden zich op de kerstboom met echte kaarsjes. Zonder emmers water ("die gaan toch maar om"), maar toch best spannend. De kinderen gingen uit zichzelf aan de slag om cadeautjes  te maken, waarbij het kruiswoordraadsel van Valentijn, speciaal voor Pake, toch wel heel bijzonder was!

Mijn ouders krijgen een nieuwe keuken mét een afwasmachine en daarmee komt er een einde aan het eindeloze afwassen na een familiediner. "Aan alles komt een einde aan", was bovendien een citaat uit Theo en Thea, wat tot het standaard familierepertoire is gaan behoren. (Net als "ik ben het, je moeder, zei zijn moeder"). Daarmee was mijn cadeautje gauw bedacht en gemaakt. Wederom een zeefdruk.

We celebrated the first day of Christmas with my family at my parents house. The children enjoyed the christmastree with real candles, without a bucket of water. "Just one more thing to spill", according to my mother. The children made presents all by themselves. Valentijn impressed his grandfather very much with his own crossword puzzle. 

My parents will have a new kitchen very soon. One with a dishwasher, so my present was a farewell to doing the dishes after a family diner. It's a dutch quote, meaning there's an end to everything, which I screenprinted on linnen tea towels. 

Pre studies

Het zeefdrukken is iedere week weer een feest. Maar er mislukt ook het nodige. Voorstudies noem je dat. En met behulp van wat kalkeerpapier ('overtrekpapier'), een naaimachine en wat dichterlijke strofes worden dat dan kerstkaarten. Helaas is mijn  Canon is een beetje overwerkt, dat is erg modieus merk ik om mij heen. Echt scherp stellen lukt niet meer, en dat is wel zo'n beetje de essentie van overwerkt zijn, toch? En ja, die draden horen zo.

I still enjoy my silkscreen class very much. But every now and then I fail. Pre-studies, I like to call those atttempts. With vellum, a sewing machine and some clever poetry, they make great christmas cards. My Canon is a bit burnt out, as many of us are these days. Focusing is difficult, what is the essence of a burn-out in the end! And yes, those threads are supposed to hang like this.

Mozart in monoprint

A year and a half we bought an old piano. I had pianolessons during my childhood for over ten years, so I was able to pick up my routine. I've told here before how much I love Mozart's sonate nr. 12 KV 332. I can play a few bars over and over again, just because they are so beautiful. Complete motion pictures in my mind....

We were doing monoprints during my silkscreen class and Mozart inspired me again.  I regret the way I printed them on the left side, but monoprinting sure is my thing! I might do a music series. What's next. Rachmaninov's second? 

Screenprinted tablecloth #1

"Rondom dezen disch geschaard", kind of old fashioned Dutch for "to be seated at this table", with these words my grandfather started every mealtime prayer. I had no idea at the time what he was talking about. It was just a strange phrase to start dinner with, I guessed.

As I picked up the plan to make my own tablecloth this sentence came up again. I like a well set table. No pots or pans on the table, but proper bowls and dishes, and Wedgwood china  every day. Not only did I inherit the love for fabric and beautiful damask tablecloths, I even have my own heirloom pieces. In early days, days gone by, so to speak (that's what Vervlogen Dagen means in English), almost every woman made her own tablecloths. In my family,  for some reason, there are various hardanger style tablecloths.

My tablecloth is not hardanger, does not even involve needle and thread, sor far. I started to screenprint one. Not as time-consuming maybe, but nevertheless it's quite a process. I drew our cutlery and the Wedgwood print on the back of our plates and handlettered the "rondom dezen disch geschaard". Then I bought some (almost four metres) of white linen and measured it all out on my actual table.

This week I did the first half of the tablecloth and I can't wait to get the rest done. It's just what I had in mind.

Silkscreen

My first silkscreen prints! Three weeks ago I started  a silkscreen printing course and what a great joy it is. My main intention was to learn to print fabric, but I love every step of the way. We started with paper templates the first time. Without any preparation of thinking about the result I started and during the process I thought of making a silkscreen print for Lauren's birthday instead of a drawing. Since her birthday party is somewhat circus-themed I came up with the lady on the horse.

The whole idea of printing is to make duplicates, mine are more like  puzzles. Find the differences.