Nightswimming, a silk screen portrait

Mijn liefje is vandaag jarig. Ook hij krijgt ieder jaar zijn 'verjaardagtekening', deze keer een zeefdruk uiteraard. Het liep een beetje uit de hand. Ik geloof dat ik bijna net zoveel afdrukken heb als hij oud geworden is. Ik laat er maar een paar halve zien, de rest hou ik lekker voor mezelf. Ze zijn allemaal een beetje anders maar allemaal met de lyrics van Nightswimming van R.E.M., dat ik bijna 'ons liedje' zou noemen als dat niet zo truttig zou klinken.

It's my husband's birthday today. And just like I do for the children I make a birthday drawing for him too. This year it's a silkscreen portrait, obviously. I think I pulled almost as many portraits as ages he gets, and almost all of them are different. I just show a few of them, half... Keeping the rest to myself.

En zo zagen onze slaapkamerramen er vanochtend uit. Duidelijk geen energielabel A op dit huis. Misschien moeten we ons daar maar eens in verdiepen, maar nu eerst verdiepen wij ons in taart eten en de dikte van het ijs. Het ijs op de sloten, niet op mijn ramen...

This morning my bedroom windows looked like this. And we are very excited to soon skate on the lakes again!

High tea and old friends

We waren hecht met z'n zessen. Het kleinste jaar van een groot dispuut tijdens onze studie. Meer dan tien jaar lang aten we elke maandagavond samen, maar ruim twintig jaar later is het  best moeilijk om de club compleet te krijgen. Vanmiddag hadden we een high tea en  waren we weliswaar niet compleet, maar met meer dan anders, met aanhang én kinderen én een nieuwe datum in de agenda's. Oude vrienden, nog altijd bijzonder.

Er was zelfs nog een nieuwbakken moeder in ons midden (ik was met grote afstand de eerste die kinderen kreeg). Voor haar borduurde ik een lakentje naar aanleiding van het geboortekaartje. Tranen waren mijn bedankje. Dat is goed, toch? 

The six of us used to be so close. Sorority friends. For over ten years we had our monday night diners and other occasions, but more than twenty years later it's difficult to get all of us together. This afternoon we had an high tea and although we weren't complete, we were with more than the usual suspects with our husbands and children and a new date in our agendas! Old friends, still special. 

There even was a new mom among us (I was by far the first to have children). I made her an embroidered sheet with her name on it. Tears as thank you, that's a good thing, isn't it? 

Wild Swans

De creativiteit ligt hier een beetje op apegapen de laatste tijd, op het zeefdrukken na. Daarom heb ik de origamiblaadjes maar weer eens voor de dag gehaald en een illustratie bij het sprookje De Wilde Zwanen van Andersen gemaakt. Grimm heeft ook een versie trouwens, met zes zwanen in plaats van elf, dat was bij nader inzien ook wel een slimme keuze geweest.

Ik lees dit sprookje voor aan Lauren.  Het gaat over een meisje, Eliza, die de betovering van haar elf broers die in zwanen zijn veranderd, kan verbreken door een hemd van brandnetels voor ze te breien. Tot die tijd moet ze zwijgen en kan ze dus noch met haar broers spreken, noch zich verdedigen tegen beschuldigingen die de boze stiefmoeder tegen haar uit. 

Met een beetje goede wil kunnen de kraanvogels best voor zwanen door. Ik heb voor alle elf een gouden kroontje gemaakt van een sterretjespailletje, die ik met een pincet heb omgebogen. Als achtergrond heb ik afgekeurde zeefdrukken gebruikt. Buiten is het smerig en nat en lang niet koud genoeg, maar binnen is het winter!

Not much crafting around here lately. Screenprinting is the only creativity being explored, I guess. So it was about time to do some origami. I made a diorama from the Andersen fairy tale Wild Swans. Grimm did a version with six in stead of eleven swans, in hindsight, that might have been a smarter choice.

I made eleven cranes, acting to be swans, and gave them all a little golden crown, just as the story goes. I took a shiny starshaped sequin and bend the points with a tweezer. I used screenprints for the background. Quite a wintery scene.

No traditions today

Vaak heb ik mezelf hier gepresenteerd als iemand die dol is op tradities. Dat is eigenlijk gewoon een excuus om te zeggen dat ik niet van verandering hou.

Het ergste vind ik veranderingen in mijn krant. De Volkskrant. Het is een onhebbelijkheid van me om iedere ochtend te kijken wat voor weer het wordt die dag. Zomers weet ik dan wat de kinderen aan moeten (kunnen we blote benen, is een vraag die ons zomers bijzonder boeit) en in de andere seizoenen weet ik wanneer het regenpak in de kast kan blijven. Dat weet je om half acht nog niet. Nu heeft de afdeling opmaak, niks te beleven tussen kerst en oud en nieuw, het weerkolommetje opgeleukt. Jammer, heel jammer.

Ik heb ooit als een zure bejaarde, die ik overigens nooit hoop te worden, mijn krant daarom opgezegd. Ik had beter moeten weten. Ik kan niet tegen verandering. En hoeveel ik veranderingen in mijn krant ook haat, een hele nieuwe krant is nog veel erger!

Zelf vind ik dit best een aardige eigenschap, maar mijn huisgenoten zijn een andere mening toegedaan. Dus om te bewijzen dat het allemaal niet zo erg met mij gesteld heb ik de kerstboom NIET tot Driekoningen laten staan. Zo. Als dat geen teken van verandering is....

Ik heb zelfs nog een doosje gevouwen om mijn zelfgemaakte origami kerstkransjes in te doen. Wie doet zo iets? Iemand die begonnen is om haar verzet tegen verandering op te geven, maar tijdens het opruimen van de kerstboom plots geen zin meer heeft.

I cling to traditions. That is a good thing isn't it? Well my family seems to think that I just can't stand any change. To prove them wrong I didn't leave the christmas tree until Ephiphany (Twelfth Night), but got rid of it today. Well, how is that for a statement? I think it's a tedious thing to do, so I made another origami box to store my homemade christmas wreath in. To distract me from what I should be doing instead....

Last bag of 2011

Deze foto geeft aardig weer wat ik deed als ik de afgelopen dagen niet in de keuken stond, aanschoof aan een diner of met vrienden rond de tafel zat om de kerstrestjes op te maken onder het genot van een borrel. Boodschappen, boodschappen en nog meer boodschappen. Ik voel me soms de crazy bag lady op die fiets. Of ik met de vrachtwagen ben, vragen ze me op de markt.... Het overviel me dan ook even dat Lauren nog een verjaardagspartijtje had vlak na de Kerst. Hoe was het mogelijk, want de dames praatten al weken over niets anders. Dit werd hun eerste slaappartijtje! Doorwaakt partijtje, vermoedelijk. Diepe bewondering én medeleven voor de betrokken ouders. Blij dat ik maf, 's nachts...

Toen ik voorstelde om dan maar een cadeautje in de winkel te kopen werden de grote blauwe ogen van onze dochter langzaam vochtig. OK, OK, mijn naaikunst is klaarblijkelijk haar unique sellingpoint. Dus in allerijl, van voorhanden zijnde stof, toch maar een zwemtas gemaakt. De laatste van dit jaar. En nu gaat dat fototoestel echt naar de reparateur!

The heirons took over my life, the last couple of days. At least when I wasn't cooking, or dining, or drinking with friends and finishing christmas leftovers. I sometimes feel like the crazy bag lady on that bike. "I see you brought your truck", as the greengrocer at my local market puts it. No wonder, sewing a birthday present for one of Lauren's best friends kind of slipped my mind. 

Lauren made it very clear however, that there was no buying involved. Apparantly my sewing skills are her unique selling point! I made another swimming bag, with fabric that was in my stock.  And that was the last bag of 2011! 

Farewell to the dishes

Eerste Kerstdag vierden we met mijn familie bij mijn ouders. De kinderen verheugden zich op de kerstboom met echte kaarsjes. Zonder emmers water ("die gaan toch maar om"), maar toch best spannend. De kinderen gingen uit zichzelf aan de slag om cadeautjes  te maken, waarbij het kruiswoordraadsel van Valentijn, speciaal voor Pake, toch wel heel bijzonder was!

Mijn ouders krijgen een nieuwe keuken mét een afwasmachine en daarmee komt er een einde aan het eindeloze afwassen na een familiediner. "Aan alles komt een einde aan", was bovendien een citaat uit Theo en Thea, wat tot het standaard familierepertoire is gaan behoren. (Net als "ik ben het, je moeder, zei zijn moeder"). Daarmee was mijn cadeautje gauw bedacht en gemaakt. Wederom een zeefdruk.

We celebrated the first day of Christmas with my family at my parents house. The children enjoyed the christmastree with real candles, without a bucket of water. "Just one more thing to spill", according to my mother. The children made presents all by themselves. Valentijn impressed his grandfather very much with his own crossword puzzle. 

My parents will have a new kitchen very soon. One with a dishwasher, so my present was a farewell to doing the dishes after a family diner. It's a dutch quote, meaning there's an end to everything, which I screenprinted on linnen tea towels. 

Open Hem Stitches/ Screenprinted tablecloth #2

Een tijdje geleden liet ik het tafelkleed dat ik zeefdrukte al eens zien. Ik wilde het mooi afwerken en bedacht dat ik het af kon werken met een ouderwetse open zoom. Aldus geschiedde, al duurde het even. Mijn moeder is doorgaans mijn leermeester in dit soort zaken, maar aangezien we niet dicht bij elkaar wonen was deze oude encyclopedie een uitkomst. Waar zouden we zijn zonder Google?

A while ago I showed you the tablecloth I've screen printed. I wanted to make something really special of it and hemmed it with an old fashioned open hem stitch. An old encyclopedia was my teacher in this case. What would we be without google?

Pre studies

Het zeefdrukken is iedere week weer een feest. Maar er mislukt ook het nodige. Voorstudies noem je dat. En met behulp van wat kalkeerpapier ('overtrekpapier'), een naaimachine en wat dichterlijke strofes worden dat dan kerstkaarten. Helaas is mijn  Canon is een beetje overwerkt, dat is erg modieus merk ik om mij heen. Echt scherp stellen lukt niet meer, en dat is wel zo'n beetje de essentie van overwerkt zijn, toch? En ja, die draden horen zo.

I still enjoy my silkscreen class very much. But every now and then I fail. Pre-studies, I like to call those atttempts. With vellum, a sewing machine and some clever poetry, they make great christmas cards. My Canon is a bit burnt out, as many of us are these days. Focusing is difficult, what is the essence of a burn-out in the end! And yes, those threads are supposed to hang like this.

An apple a day

Natuurlijk moet er voor de Christmas Craft Challenge ook genaaid worden. Ik maakte kleine rode appeltjes van fluweel. (Zeiden ze nou echt "God didn't make little green apples" in dat liedje? Raar..) Je kan eventueel het uiteinde van een veter gebruiken als steeltje. Mijn moeder deed dat in de grote appel waar Valentijn zo verlekkerd naar kijkt. Maar aangezien ik de appeltjes in de boom hang, heb ik gewoon een ophanglusje met bruin borduurgaren gemaakt en een klein stukje aan het knoopje laten zitten. Klik hier voor het patroontje.

En nu ben ik er eigenlijk wel een beetje klaar mee. Onze boom is vol. De origami hartjes krijgt u er nog bij en dan is het mooi geweest.

Let's do some sewing this time. I made little apples out of velvet. (And could help thinking of that song: "God didn't make little green apples".) You can consider to insert the end of a shoelace if you want a little stalk, but since we hang them in the tree, I didn't bother. My mother did so in the apple Valentijn's pretending to eat. She was contributing to my Christmas Craft Challenge! Here's a pattern if you want to make one too. It's in Dutch, please contact me if that's a problem.

And now I'm done. We filled the tree with our homemade ornaments. I hope I inspired you to make some to. I'll have a few origami hearts for you and that's it.

Waldorf Angel

Vorig jaar vertelde ik al hoe de Vrije School tradities langzaam hun intrede doen in mijn volwassen-met-kinderen leven, nadat ik er mij een jeugd lang tegen heb verzet. Ik had nooit gedacht dat ik nog eens op zoek zou gaan naar een tutorial voor deze engeltjes van wol. En dat ik teleurgesteld zou zijn, omdat ik geen goede kon vinden. Dus raar maar waar; ik heb er zelf een gemaakt. Het is trouwens helemaal niet moeilijk en er zijn bovendien veel mooiere voorbeelden dan de mijne. Klik hier voor de beschrijving.

Last year I told you how Waldorf traditions slowly but surely found their way in my adult life after a childhood filled with pulling away from them. A few years ago I would never had thought I would search for a tutorial for these waldorf angels of wool and be dissappointed by not finding it. So I whipped it up myself. Look overhere for the how-to.

It's beginning to look a lot like...

En nog een origami sterretje van een vijfhoekig papiertje. Echt even proberen, dit is heel makkelijk! Je kunt er ook een heleboel maken en aan een draad rijgen, dat geeft een mooie slinger. We hebben ook nog 'kleedjes' geknipt, die we vervolgens gelamineerd hebben. Mooier om dat niet te doen, maar de kleedjes hebben een beetje gewicht nodig om te kunnen hangen. Ongelamineerd zijn ze mooier, bijna kantachtig. 

De besjes kocht ik op de markt, waar ik nog even dapper weerstand heb geboden aan de maretakken. Dit weekend gaan we, samen met nog zeven miljoen anderen, onze kerstbomen uitzoeken. Ja, it's beginning to look a lot like Christmas. 

Another origami based star, only this time you take a pentagon shaped paper instead of a square one. You should really try these. You could make a whole bunch and turn them into a garland for instance.  We also did some papercutting and laminated it later. I'd rather not done that, but it needs some weight to hang in a tree, but the unlaminated versions look more pretty, almost like lace.

I bought some berries at the market. Saturday we will go out to buy our christmas trees, together with probably seven million others. Yes, it's beginning to look a lot like Christmas.

Another paper star

Het heerlijk avondje is weer voorbij. Voorbij, voorbij en o, voorgoed voorbij. Nou ja, tot volgend jaar, dan. Tijd om eens helemaal in de Christmas Craft Challenge te duiken. Nou ja met zes kerstdecoraties vind ik dat we het tot dusver al heel aardig gedaan hebben.

Ongeveer een maand geleden zag ik een jongetje op school met deze ster rondlopen. Ik kende hem niet goed, maar die origami-achtige ster lonkte dusdanig dat  ik hem vroeg hoe hij dat gemaakt had. Het is een beetje een wiskundige puzzel...Hallo, hallo, bent u daar nog? Je ziet het pas als je het doorhebt, om met Johan Cruijff te spreken, maar echt moeilijk is het niet. Het heet modulair origami, dat klinkt dan wel weer ingewikkeld. Klik hier voor een tutorial.

About a month ago I saw a boy at school running around with a star like this. I was not very familiar with the kid but I couldn't resist this origami looking ornament he was carrying around. So I asked him to explain to me how to make this. Frankly, I didn't understand it at first. It's like a math puzzle. Are you still with me....? Just try, it isn't that hard. It's modular origami. See here how it's done.

Felt advent garland

Nog 20 dagen te gaan voor het kerst is. Eigenlijk had ik deze aftelslinger voor 1 december bedacht, maar ja 'life is what happens to you when you're busy making other plans'. Voor vandaag dan maar. Meervilt is een fijne (web)winkel met prachtig vilt, waar ik 25 vilten balletjes kocht. Van een tot vijfentwintig heb ik alle cijfers erop geborduurd met een kettingsteek. Dat gaat sneller dan je denkt. Vervolgens heb ik ze alle vijfentwintig aan een lange draad geregen en een lintje aan de uiteinden gezet. C'est tout.

Five down, twenty to go. This count down advent garland was ment for December 1st, but it all went a little different. I bought 25 felt balls overhere at Meervilt and embroidered them with numbers one to twenty-five 

Bovenop de piano een zeefdruk van Sinterklaas, die nog een wel een beetje hulp mijnerzijds kan gebruiken. We hopen dat hij ons vanavond een heerlijk avondje bezorgt! Alle drie de kinderen zijn het er roerend over eens dat Sinterklaasavond de beste avond van het jaar is.

On top of our old piano a silkscreen print of Sinterklaas. Let's hope it's going to be a delightful evening tonight! Our children all agreed it's the best night of the year.

Origami christmas wreaths

Kleine papieren kerstkransjes, wie wil die nou niet in de boom? Klik hier om te zien hoe je ze maakt, van origami papier, bruin inpakpapier of een ordinair A4-tje. Valentijn nam ze mee naar school en stak daar zijn klasgenoten aan. En thuis maakten wij er een heleboel om in de boom te hangen. Ook al benieuwd hoe mooi die boom gaat worden? Aan het eind van de rit laten we het resultaat natuurlijk zien!

You can make this little christmas wreaths out of origami paper, but kraft paper or ordinary office stationary will do fine too. We made a whole bunch of them, waiting to be put in the tree. Wanna make them too, click here for a tutorial.

Lucky Star Garland

Een knoopje in een strook papier leggen. Dat is alles. Lucky Stars zijn zo makkelijk en zo mooi. Voor de slinger kun je ze meteen meeknopen met het touwtje waaraan je zo ophangt. Dat gaat makkelijker dan achteraf met een naald er doorheen prikken. Hier kun je zien hoe je verder moet vanaf het knoopje. We maakten ook een heleboel losse. Leuk om de tafel mee te versieren tijdens het kerstdiner!

Lucky Stars, there's nothing more to it than tying a knot in piece of paper. To make a garland, you put the rope right in the knot, that's easier than picking through with a needle afterwards. Look for a tutorial at Folding Trees. We made more lucky stars to decorate the christmas table.