Op herhaling

U blijft hier zo trouw op bezoek komen. Althans dat is de conclusie die ik trek op basis van de bezoekersaantallen. Misschien heb ik ook een geheel nieuwe doelgroep aangeboord; zij die blogs bezoeken die een -tijdelijk- afscheid aankondigen. Je weet het maar nooit. Om mijn eigen ego te strelen ga ik ervan uit dat u hier trouw blijft komen. Ik ook trouwens.

 Om die trouw te belonen doe ik, met het zicht op december, nog eens een patroon op herhaling. Hoewel deze verschijning geworden is tot iemand-wiens-naam-wij-niet-hardop-mogen-noemen durf ik hier zo maar het patroon voor mijn Zwarte Pietenpop te plaatsen. Ik ben tenslotte niet voor een kleintje vervaard. Mooie uitdrukking. Het plaatst me meteen in goed gezelschap. Willem van Oranje was ook vrij onverveerd een prinse van Oranje. Kennelijk lag de aa-klank ons in de zestiende eeuw nog niet zo lekker. Maar ik dwaal af. Eens zien: Willem van Oranje, Alva, Filips, Spanje. Ik ben er weer. Willems zoon, Filips Willem, werd trouwens ooit meegenomen naar Spanje om daar een streng katholieke opvoeding te genieten. Ik weet niet of dat Willem van Oranje (die toen dat gebeurde de wijk had genomen voor Alva) nou direct in het kamp van de Zwarte Piet-aanhangers had geplaatst. Het kan zijn dat hij licht gevoelig zou zijn voor de praktijken die de Pieterbaas uit hoofde van zijn functie erop na houdt.

 Wij hebben Sinterklaas in de familiekring nog nooit met een echte Sinterklaas of Zwarte Piet gevierd. Dat is nog eens geloven! Maar nu vieren we het voor het eerst zonder gelovigen. Gelukkig heeft onze jongste 'het geheim van Sinterklaas' zelf ontrafeld zonder dat Prem Radhakishun daar de hand in had. Hoe we het vanaf nu zullen vieren weten we nog niet precies. Mijn man keek zeer bedenkelijk bij het woord 'surprises maken', ongetwijfeld dacht hij aan A4-tjes op de deur met "verboden toegang" en daarachter een zee van papier-maché. Dat rijmt trouwens wel leuk, ook belangrijk in deze tijd.

 Dit jaar ben ik ook voor het eerst afgestapt van de obligate seizoenstafel. Herfst hebben wij doodleuk laten passeren zonder vilten paddenstoelen en wat dies meer zij. Zelfs de schaal met kastanjes, die langzaam van onderaan beginnen te schimmelen heeft het dit jaar niet gehaald. De herfst is er niet minder om. Ik denk dat ik alle Sinterklaasparafernalia ook lekker in de doos laat zitten. De kartonnen stoomboot, waar elk jaar een frisse pluk watten inging, de kleine Klaas en zwarte Pietjes voor op de boot, het schimmeltje, de ingepakte Duploblokjes. Das war einmal. Ik zet deze twee Zwarte Pietjes in de boekenkast, bij het Sinterklaasboek van Charlotte Dematons, wat om onverklaarbare redenen behoort tot het vaste jaarrond repertoire.

Zwarte Pietjes, met gouden ringen en rode lippen. Als u die ook wil maken, klikt u hier voor het patroon. Het staat u geheel vrij om er een blauw hoofd op te maken of een geel.

Maak een Piet, of niet...

Alles naait en schrijft, heel België is één groot - nee hier houdt de gelijkenis met het gedicht van Campert op- literair creatief festijn. En ik? Ik naai, borduur, quilt, brei, maak poppen, teken niet onverdienstelijk en doe mijn eigen stunts, maar schrijf -vooralsnog- geen boeken.  Wel schreef en tekende ik een patroon. En dat patroon dat geef ik weg.

Zo maar, omdat Dieuwertje Blok weer in het land is en daar gaat ons aller kinderhart sneller van kloppen. Een maandje geleden opende ze een hardloopwedstrijd bij ons in het dorp, weliswaar in haar hoedanigheid van ambassadeur voor de Hartstichting, maar toch. Als Dieuwertje opduikt, dan weet je dat het niet lang meer duurt. Hij komt, hij komt.

En heeft u nu ook zin om zo'n Pietje te maken, klik dan gauw hier voor het patroon en de beschrijving.  (En heeft u toevallig zin om een boek uit te geven, stuur dan gauw een mail naar het adres rechts in de zijbalk.)

Felt advent garland

Nog 20 dagen te gaan voor het kerst is. Eigenlijk had ik deze aftelslinger voor 1 december bedacht, maar ja 'life is what happens to you when you're busy making other plans'. Voor vandaag dan maar. Meervilt is een fijne (web)winkel met prachtig vilt, waar ik 25 vilten balletjes kocht. Van een tot vijfentwintig heb ik alle cijfers erop geborduurd met een kettingsteek. Dat gaat sneller dan je denkt. Vervolgens heb ik ze alle vijfentwintig aan een lange draad geregen en een lintje aan de uiteinden gezet. C'est tout.

Five down, twenty to go. This count down advent garland was ment for December 1st, but it all went a little different. I bought 25 felt balls overhere at Meervilt and embroidered them with numbers one to twenty-five 

Bovenop de piano een zeefdruk van Sinterklaas, die nog een wel een beetje hulp mijnerzijds kan gebruiken. We hopen dat hij ons vanavond een heerlijk avondje bezorgt! Alle drie de kinderen zijn het er roerend over eens dat Sinterklaasavond de beste avond van het jaar is.

On top of our old piano a silkscreen print of Sinterklaas. Let's hope it's going to be a delightful evening tonight! Our children all agreed it's the best night of the year.

Good news for my mother

Na ampel beraad heb ik besloten om met u in het Nederlands te communiceren. Lange tijd dacht ik dat dit blog door honderden Zweden per dag gelezen werd, maar die aantallen zijn gedecimeerd. Dat zullen dan wel zoekmachines geweest zijn. (Zijn er echt zoveel zweedse zoekmachines?) Nou ja, die brave Zweden waren hier, conform hun vermeende volksaard,  ook nogal stil, dus ze zullen er geen traan om laten.

Ik ben in het Engels begonnen omdat ik gestreeld werd door de hoeveelheden anderstalige bezoekers. Worldwide web, you know. Maar ik merk dat ik het moeilijk vind om er genoeg 'Petra', in door te laten klinken. In het Engels wordt het al gauw allemaal een beetje braaf, een beetje Martha Stewart. Nu klinkt 'Petra' bepaald niet veel stoerder, maar zo heet ik nu eenmaal. Bovendien is het leeuwendeel van de reacties in mijn moerstaal, dat zegt eigenlijk ook wel genoeg. 

Omdat ik het wel heel leuk vind dat ook anderstaligen hier hun licht op kunnen steken, doe ik het aan het eind van het bericht nog eens dunnetjes over in het Engels. En, niets zo veranderlijk als een vrouw, dus wie weet dat het nieuwe jaar weer andere inzichten brengt.

En als toetje nog een Sinterklaasje. Ik heb de tekening even door de Repper gehaald: alweer cadeaupapier. 

To make this blog sound more like me, I have decided to write in Dutch. Still, I love the fact that all of you who don't speak Dutch, come over to visit my blog, so I will provide an English summary. In English I sound like a goody-two-shoe-Martha-Stewart-person, which I am most certainly not. Besides that, almost all comments are in Dutch too. But please, feel free to leave a comment in whatever language, it's very much appreciated.

Sinterklaas

Always an insecure moment in a young child's life: will Sinterklaas arrive in the Netherlands this year? Luckily he did. St. Maarten and the arrival of St. Nicolaas were so close together that I wasn't quite in the mood yet, but once the boat came in the little harbour of our town, we were ready. We have only one firm believer left in our house, so let's enjoy for as long as it lasts.

I think this period of year is the most busy, craftswise. I did another papercut and turned in into a printable label. Feel free to copy/paste it and attache it to your shoe presents. Wouldn't the design below make great giftwrapping paper?

Gift tags

A friend asked me for gift tags. I want to show you an example or two from a series I made for her. Just by copy/past you can use them too if you like. Unfortunately I can't use them myself because these drawings are all over our house. I like the strophe of a Tjitske Jansen poem "het moest maar eens gaan sneeuwen" , but for now I wished it stopped snowing, because I want to do some heirons and pick my children up at school. I settle for walking, going by bike is not the smartest thing to do these days.  

Last minute crafting for Sinterklaas

Just a few days till 'pakjesavond', the night Zwarte Piet might drop off a big bag of presents. In the meantime our sons are having other concerns. Valentijn is measuring the thickness of the ice (in a forgotten vase)  in order to be prepared when it comes to skating. The Friesian genes are strong ones, apparently. When the temperature outside gets below zero (Celsius), we're getting  feverish! We all love to skate. It's such a typical Dutch thing to do (social historian again...), that I have no words in English to describe this ice fever. As much as I love blogging, if the frost is here to stay, there's just one thing for me: the 'schaatsforum', to check the spots for reliable ice to skate on.

For all of you who might be less dedicated to all the goodness winter is bringing us, I show you some -very bad- pictures of the paperdoll we made last week, Valentijn did the purple and green one. I used old magazines for the pink one. The sleeves and trousers are in fact buildings. We totally forgot to add feathers on the hat, so we let  Picnik do it for us. We used this template and laminated it afterwards. We'll always have Paris, to show you how it works.

Zwarte Piet

Maybe I should have been writing this post  in Dutch, readers from abroad might think we've gone crazy overhere. Whereas Santa has his elfs, Sinterklaas has his  Zwarte Pieten (Black Petes). In the weeks previous to December 5th, children place their shoe at the fireplace and in the night, when Sinterklaas rides his horse over the rooftops ("trippel-trappel"), Zwarte Piet goes down the chimney to put a little present in their shoes. The fact that he's black, is not because of the chimney, but because of his Morish origine. There was a lot of discussion whether this might be insulting for coloured people living in Holland. In Amsterdam they experimented with all colours for the Pieten, but honestly a Red Piet or a blue one, it just not the same.

For all of you who love this politically incorrect but yet adorable tradition, here's my Zwarte Piet as a doll. If you''re interested in making one too, please let me know.

Good times

Just back from a wonderful trip to New York.  But since sjoe sjoe and noeksblogt recently lured us with their posts about this incredible city, I'll leave it to that. (Although I've never read about Kiteya Soho, a great japanese shop, go visit it when in NY). We had a great time, that's for sure. In the meantime, all things exciting were happening overhere. Sinterklaas made it through terrible weather, and it was heartwarming to hear our daughter tell about the diary that was in her shoe the other morning (which off course I picked out for her before we left). So let the good times come, I'm totally ready now! Just another two drawings to warm you op as well.