Swimming Bag of hoe de walvis zich kon meten met de uil en vos

Fabels. Daar gaat dit stukje niet over. Alhoewel het door Sieb Posthuma geïllustreerde "Boven in de groene linde zat een moddervette haan"  een enorme aanrader is. Nee, ik wil het hebben over de dolfijn. Dat had u niet gedacht, he. De dolfijn is aan inflatie onderhevig. Dat durf ik wel zo bruusk stellen. En dan bedoel ik niet de dolfijnen die in verlaten oceanen zo prachtig met een zeilboot mee kunnen zwemmen. Zelfs zeilmeisje Laura, die ik tot dan toe niet op overdreven interesse in andere levende wezens kon betrappen, sprak hierover met enige ontroering in haar stem.

Maar designsgewijs is de dolfijn natuurlijk geen uil, laat staan een vos. Dolfijnen blijken een onuitputtelijke bron voor airbrush artiesten wier creatieve proces ergens begin jaren tachtig is blijven hangen. Toen ik dus naar inspiratie zocht voor een niet al te meisjesachtige zwemtas, heb ik de dolfijn ook mooi overgeslagen. Maar de walvis, dat is heel andere koek. Die verdient echt een plek naast uil en vos. U gaat hem hier terugzien!

Wat u ook terug gaat zien zijn de hengsels van zeiltouw ("zeilschoot, mam"). U moet even vriendelijk tegen uw naaimachine praten en niets overhaasten, maar dan is het resultaat perfect! Niks geen gedoe met nestels. Nestels en kindertassen zijn, wegens 'zwaar gebruik', gewoon geen goede combinatie. 

I made a swimmingbag for a not so girly girl. While looking for some inspiration, it occurred to me that the dolphin is done. Designwise that is. Sure, swimming with those beauties could be a life altering experience, but its airbrushed pictures definitely are not! The whale on the other hand is a real design darling. You will see it back here, I promise! I root for the whale as the next owl or fox!

Last bag of 2011

Deze foto geeft aardig weer wat ik deed als ik de afgelopen dagen niet in de keuken stond, aanschoof aan een diner of met vrienden rond de tafel zat om de kerstrestjes op te maken onder het genot van een borrel. Boodschappen, boodschappen en nog meer boodschappen. Ik voel me soms de crazy bag lady op die fiets. Of ik met de vrachtwagen ben, vragen ze me op de markt.... Het overviel me dan ook even dat Lauren nog een verjaardagspartijtje had vlak na de Kerst. Hoe was het mogelijk, want de dames praatten al weken over niets anders. Dit werd hun eerste slaappartijtje! Doorwaakt partijtje, vermoedelijk. Diepe bewondering én medeleven voor de betrokken ouders. Blij dat ik maf, 's nachts...

Toen ik voorstelde om dan maar een cadeautje in de winkel te kopen werden de grote blauwe ogen van onze dochter langzaam vochtig. OK, OK, mijn naaikunst is klaarblijkelijk haar unique sellingpoint. Dus in allerijl, van voorhanden zijnde stof, toch maar een zwemtas gemaakt. De laatste van dit jaar. En nu gaat dat fototoestel echt naar de reparateur!

The heirons took over my life, the last couple of days. At least when I wasn't cooking, or dining, or drinking with friends and finishing christmas leftovers. I sometimes feel like the crazy bag lady on that bike. "I see you brought your truck", as the greengrocer at my local market puts it. No wonder, sewing a birthday present for one of Lauren's best friends kind of slipped my mind. 

Lauren made it very clear however, that there was no buying involved. Apparantly my sewing skills are her unique selling point! I made another swimming bag, with fabric that was in my stock.  And that was the last bag of 2011!