The scarlet pimpernel

Kent u het verhaal van de Scarlet Pimpernel? Ik las het op de middelbare school toen ik een tijdlang niets anders deed dan historische romans lezen. De essentie is me ontschoten. Niemand is wie die lijkt, zoiets. Wel een toepasselijke naam voor een tas die ik in opdracht van Sinterklaas maakte. 

Hij bestelde een tas van vilt voor Lauren, dus blauw. Ik maakte hem, dus folkore.  Hoeveel ik ook houd van eenvoud, van scandinavisch en japans design, ik kan het niet maken, noch bedenken.

De tas is natuurlijk zwaar geïnspireerd door deze. Van haar kan ik designsgewijs ook nog een hoop leren. Zij naaide de tas volledig met de hand. Ik liet de naaimachine het meeste werk doen, maar festoneerde de ronde hoeken op de bodem met de hand. De bevestiging van de hengsels is ingenieus en dan ook afgekeken bij Hetty. Dat ik het hengel door liet lopen in een sleutelhanger bedacht ik dan wel zelf. 

Sinterklaas asked me for a bag for Lauren. A blue one, of course. And since I made it, a folk one, of course. I made it by hand, looking closely at hers. She sew the bag by hand, I let my sewing machine did most of the work, but I blanketstitched the rounded edges by hand.

Birdiebag no.2

Dit is 'em dan! Inderdaad, hij lijkt sprekend op de oude, wens van de kleine opdrachtgeefster... Deze is alleen een stuk groter (ongeveer A4 formaat). Deze 'new and improved'-versie heeft een verstelbaar hengsel (ja, ja), een binnenwerk met plaats voor beker en waterfles, een zak met een knoop en een lint met musketonhaak voor de fietssleutel in het zakje. State of the art, zeg maar!

Wat nu. Op stapel staan een dekbed voor de nieuwe kamer van onze dochter, een 'klimboe'(op de een of andere manier heb ik het idee dat ze meer richting gymtoestel denkt dan muggengordijn) die natuurlijk versierd moet worden en nog meer tassenideeën. Ik heb nog een kleine 70 cm. liggen van de jeans van de birdiebag, daar kan nog wel een tasje uit. Of een kussen?