Neon sailor's knot bracelets

De juf van Valentijn was dol op deze gele neon armband. Zo dol dat ze hem vroeg of zijn moeder er niet een voor haar wilde maken. "Ja ja, mama is gek", zei mijn moeder vroeger, als ze dacht dat we haar vakkundig om de tuin leidden.

Kortom, hoog tijd om deze -overigens uitstekende- juf even vriendelijk op haar eigen principes te wijzen. Zij spoort immers, als een goede juf, de kinderen altijd aan, om alles zelf te proberen!  Als bedankje aan het einde van het schooljaar, ja ik put nog even uit de oude doos,  maakte ik derhalve een doe-het-zelf-armband-pakket. Ik maakte een klein boekje van deze tutorial en deed dat samen met een stuk neon koord (watersportwinkel) in een blikje. De jongens droegen er beide een op vakantie en plots regende het verzoeken voor neon armbandjes.

Valentijn'   teacher liked his sailor's knot bracelet so much she asked him to ask me, to make one for her too. She is always, as a good teacher should, telling the children to find out how things work at their own. So I made her this little teasing present; the sailor's knot do-it-yourself-kit!

I made a little booklet out of  this tutorial and put it in a can together with a few yards of rope. A great small gift, if you ask me. 

Holiday reminiscing

De vakantie, met afstand de allerbeste tijd van het jaar, zit er weer op. Je doet je best om het nog even vast te houden. Je eet nog wat restantjes kaas van de vakantie en drinkt de laatste flesjes vakantiewijn, je leest het boek uit waar je de laatste dag nog in begonnen was, maar het is niet meer hetzelfde.

Onze kinderen kennen die weemoed niet. Ze zoeken hun vrienden op, gaan bramen plukken, springen in hun onderbroek ("jij eerst") in de plomp omdat ze het zo warm hebben tijdens hun bramenplukavontuur.  En dan gaan ze logeren. Kortom, ze hebben vakantie!

Nog even mijmeren:

Een goed begin is het halve werk. Onze gite d'étape lag vlakbij Lyon en vlakbij de autoroute, maar ademde volledig de sfeer van de 'campagne'. De kinderen vonden de Franse sirops, geserveerd onder de platanen, oneindig veel sjieker dan onze eigen limo, en verklaarden zich de (Franse) rest van de vakantie tot fervente sirop-de-menthe drinkers. Kennelijk beschikken ze over dezelfde romantische inslag als hun moeder die ooit pastis tot haar favoriete vakantiedrankje uitriep, maar het thuis nooit weg heeft kunnen krijgen. 

 De Alpen, of preciezer de Mercantour, was ons eerste reisdoel.Hoewel ik met frisse tegenzin die kant op was gereisd, en zelfs een thermoshirt had ingepakt om de vermeende koude nachten te weerstaan, hebben we het er heerlijk gehad. Alle dagen dertig graden plus, met een enkele uitzondering, toen we ons eerder in Schotland waanden...

Onze kinderen kennen niet die weerstand tegen het wandelen in de bergen die zij die daar jaar in, jaar uit aan worden blootgesteld wel ontwikkelen, en vonden het een meer dan welkome afwisseling.

En wat een wildlife, mensen. Marmotten, steenbokken (of berggeiten, wie kent het verschil?) en dat allemaal min of meer herkenbaar vastgelegd.

Genot dus!

Daarna door naar Toscane. En hoewel het heerlijk was om weer eens in Frankrijk te zijn, voelt Italië toch ook een beetje als thuiskomen. Golfo di Baratti, net ver genoeg van het massatoerisme om heerlijk van de zee, de koffie, het eten, de wijn, de zwoele avonden en alles wat Italië verder zo heerlijk maakt, te genieten. 

Elba, ook een aanrader. Net als onze traditionele afsluiter: Tremezzo, Lago di Como. De kinderen turfden op de achterbank hoe vaak ik zei "Wat is het hier mooi"...

En die bruine schouders? Check.

Our holidays are the best! My absolute favorite time of the year. We were in France (Mercantour) and Italy (Campiglia Marittima, Golfo di Baratti, lago di Como), we hiked in the mountains, ate cakes, drank wine, enjoyed eachother's company, swam in the sea, visited medieval cities and 'borghi', ate pasta, read books, and laughed (a lot). Longing for the next one!

Polkadot Love, om het af te leren....

Ik doe even een Heintje Davids want dit staaltje naaikunst kon ik toch niet ongezien laten. In september heeft het ook geen zin meer, alhoewel ik 'em dan misschien met bruine schouders en benen zou durven showen.

Een halterjurk wilde ik. Ooit graaide ik er een in de uitverkoop  uit een bak bij H&M. Dat mag  een wonder  heten aangezien ik noch van uitverkoop, noch van graaibakken, noch van H&M houd. Hij is van grijswit gestreepte seersucker en als gevolg van een al te uitnodigend décolleté draag ik hem alleen in de vakantie. Tijd voor een nieuwe.

Ik kocht zowaar een patroon. En naaide dat vlotjes in een achternamiddag in elkaar. Ik voerde meteen maar het hele lijfje en niet alleen de buste. Ik zit hier schromelijk op te scheppen, maar dat mag dan ook wel met zo'n plaatje. Ik kocht drie meter stof, wat zeker vijfenzeventig centimeter teveel was, maar dat mag de pret niet drukken. Het was een heel goedkoop stofje. Ik had geen zin om drie meter Petit Pan te verstjeren want die kans zat er tenslotte ook dik in.

Zo, nu weet u wat ik ga doen deze zomer. Letting my inner Marilyn out. En u? Nu ga ik er echt vantussen. (Maar lees graag uw reacties en uw blogs!)

One more for the road. Couldn't let this beauty be unposted. I wanted to make a halterdress to replace a longtime favorite. I bought a pattern, something I haven't done before, which isn't that strange, since I'm not an experienced seamstress at all. I love the way this dress turned out. I'm letting my inner Marilyn out this summer. How about you? I'm really checking out now, but I will be reading the comments and your lovely blogs!

Summer break

Hoewel Lauren en Valentijn nog drie weken naar school moeten, gaat alles zo zoetjes aan in de vakantiestand. We hebben allerlei afrondende evenementen. Turndemonstraties, voorspeelavonden van gitaarles, meester- en juffendagen op school, een heuse schoolvoetbalderby, sportdagen en wat dies meer zij. We zijn toe aan achteroverleunen. En daar zijn sommigen van ons erg goed in:

Ik knijp er, althans hier, twee maanden tussenuit. Zolang kan het het 'echte leven' mij helaas niet missen, maar ik heb wel erg zin in onze vakantie. Ik maakte een zeefdruk van onze geliefde Randstadtent en neem daarmee voorlopig afscheid. Geniet van een fijne zomer. Ik zie u terug in September!

I'm taking a two month's break. Leaning back (which some of us already do very fine....), counting stars, reading books, drinking wine, laughing, loving and wishing you the same! I'm saying goodbye with a screen print from our beloved ten

Appaloosa for Nikita

En weer heeft Valentijn een feestje. Hij is blijkbaar een graag geziene gast! Zou het iets met de cadeautje te maken kunnen hebben?

Voor dit paardenmeisje deden we een kleine aanpassing aan de horse lover's bag  (in maart Hetty, het wordt nu tijd ;-) ) zoals ik die eerder maakte. Van een dubbelgevouwen stuk tassenband dat ik aan de onderkant dichtstikte, maakte ik een' bakje' voor de zweep, die er bovenin door het lusje ingestoken kan worden. Verder is het gewoon een rechttoe, rechtaan tas met bodem. Die bamboestok is gewoon om het te demonstreren, dat u niet denkt dat wij hier paarden te lijf gaan met stokken.

En dan nog iets. Geregeld krijg ik mailtjes waarom men mij niet kan volgen. Ik was er altijd een beetje huiverig voor. Volgers klinkt in mijn oren nogal sektarisch, maar dat is heel jaren '10 om zo te denken. Of wellicht twintigste eeuws. Dus bij dezen. En nu wel volgen hoor, want anders sta ik ook zo in mijn hemd!

En natuurlijk dank aan degenen die de moeite al namen via het dashboard!

And again Valentijn's invited to a party. He must be so pleasant to have! For this horse lover's girl I made some adjustments to the bag I made before and the Appaloosa bag was born.

Hup Holland Hup

Aan mij zal het niet liggen. Ik ben geen groot voetbalfan, en dat is het understatement van de eeuw. Ik vind alleen avondvullend de kleur groen in een hoek van de kamer al bijzonder ongezellig, maar dat terzijde. Als iedereen dan opgetuigd -"Mam, mogen we oranje haar?"- voor de televisie zit, hoop ik toch ook wel dat 'ze' winnen. Sorry, 'we'.

En toen Valentijn met deze brullende origami leeuw thuiskwam, kon ik het niet laten ook even een versie te maken. De mijne ziet eruit zoals het Nederlands elftal voetbalt, totaal ongevaarlijk. Ook maken: peper en zoutvaatje vouwen (aanwijzingen van Valentijn: een kruisje en een plusje vouwen, puntjes naar binnen, omdraaien en nog eens puntjes naar binnen, zie ook hier. Plak boven en onder vast en vouw de onderste flapjes naar binnen.) en een paar manen, tanden en ogen knippen. Dat kan u, dat weet ik zeker.

En duimen, dat is het enige dat helpt. We moeten met twee punten verschil winnen, en "Germanica volente" gaan we dan door. Die moeten namelijk hun "sportieve plicht" vervullen. Ik hou niet van voetbal, maar niets leuker om je te verkneukelen om het commentaar!


Orange, which is short for the Dutch soccer team, is not doing too well at the European Championship in Poland and Ukraine. Tomorrow they have their last chance to stay in. Would origami help, you think? Fairly, I couldn't care less, but my boys do, so let's hope they beat Portugal.

Thirteen rocks, a screen print

Vandaag is Casper jarig. Dertien. Dertien? Ja, dus. En jongens van dertien willen niet langer kwelen bij het geluid van hun akoestisch driekwart gitaartje. Nee, jongens van dertien willen een beetje geluid maken. Jammer voor hun moeders, mooi voor de zeefdruk die ik voor hem maakte. Deze Gibson ES 355 werd het niet. Tikje boven budget.


It's Casper's birthday today. Thirteen! At that age boys want to make a little noise, instead of being the romantic singer-songwriter with a threequarter guitar. Too bad for their moms, but nice for a silk screen print. He didn't get the Gibson ES 355 though. Just a bit above budget...

Kobo to go

Nu vrijwel iedereen zijn vakantie geregeld heeft, zullen wij ook eens aan wat plannenmakerij moeten geloven. Vijf harde eisen heb ik:

• Mooi weer ( Als in "pff, warm he)
• Lekker eten ( is bijna alles behalve Thais en Chinees)
• Mooi plekje op een rustige camping (Als ik een talent mag noemen is het wel dat om het perfecte plekje op een camping te regelen. Dat mijn man en kinderen mij op dat moment even niet willen kennen, neem ik - of  nemen zij- dan maar even voor lief.)
• Overdag leuke dingen doen ( Denk aan: zwemmetje, stadje, lunch in mooie tuin, museum, bergwandeling, bootje. Dus niet: raften, iets met hangbruggen en de Mont Ventoux opfietsen.)
• 's Avonds met een boek en een glas wijn voor de tent. Liefst nog met blote benen.

Zo makkelijk als wat! Zolang wij maar zuidwaarts rijden. En in dat rijden zit het venijn. Niet vanwege kilometervrees of wagenziekte, maar vanwege die volgepakte auto. Vijf mensen, die steeds groter worden, met tassen die steeds groter worden, met een tent die een tentje heeft gekregen én een groot krat boeken.

Dus heb ik van mijn verjaardagsfonds een e-reader gekocht. Ik ben overstag. Een Kobo touch is het geworden. Hij kwam als een van de beste uit de test van de Consumentenbond (heb ik horen verluiden...) en, veel belangrijker, de plaatselijke boekhandel verkoopt hem. En de plaatselijke boekhandel moet altijd blijven bestaan. Een mens heeft zekerheden nodig in het leven.

Mijn Kobo heeft natuurlijk een hoesje nodig. Ik koos een folklore-achtig motiefje als tegenhanger voor de opmars van het digitale boek. Met mijn initialen op de achterkant. Wie doet een gokje voor de W?

I'm a booklover. And vacation equals reading to me. As does sunny water and delicious lunches, by the way. But bringing 15 books, and ourselves and two tents is rather a lot for our car. So with some birthday money I bought an e-reader. At the local bookshop, because I want the bookshop to stay forever in my town. Amazon might be convenient, there's nothing better than getting lost in a real bookshop. 

My Kobo sleeve had to be a little folksy. To give some competition to my digital surrender. It has my initials on the back. I bet you'll never guess what my second name is. 

Mijn Vlaamse alter ego

Ik wil een raar fenomeen aan u voorleggen. In het dagelijks leven is mijn Nederlands zo goed als accentloos. Dat denk ik tenminste. Maar zodra ik achter de naaimachine kruip komt er een Vlaams alter ego boven.   Een vastgelopen machine vind ik ineens "ambetant" en ik strooi te pas en vermoedelijk vooral te onpas met "amai". We weten natuurlijk allemaal wie de hoofdschuldige is. Ik maakte nog een rokje uit het "boekske" en "stak daar" zowaar een voering in. Ik speelde wel een beetje vals. Ik maakte het rokje al eerder, maar het scheen gemeen door en aangezien er weinig moois ("schoons") te zien is onder die rok, was een voering "evident". Ik ben net zo handig als lui en verknipte dus een rok die ik nooit meer draag en naaide die voering aan het beleg, dat ik eerder zo mooi met een biasbandje had afgewerkt. ( Anders had ik beslist blauwe voering genomen.)

Toen moesten er nog foto's "getrokken" worden. Door een elfjarige fotograaf. "Het gahaat om het rohokje", en meer van dat soort aanwijzingen roepend. "Je benen mogen toch nooit op de foto?". "Nou, nu dus wel, want anders zie je dat rokje niet". Het is een mooi rokje, met een mooie voering, een lieve fotograaf en lelijke benen. Ach, drie uit vier.

Just a few days in Paris

Vakantie, we zijn er dol op. Wie niet? Vakanties plannen is echter niet helemaal ons ding. We zijn meer van de bonnefooi. Zo kan het zijn dat een lang weekend op de Wadden ineens een weekend in Parijs wordt, onder het mom van "Wát, voor dat geld kunnen we ook naar Parijs", gevolgd door "Ja, doen, doen!". (Een verhelderend inzicht in de beslissingsmodellen in dit gezin.)

En zo kwam het dat we een heuse regatta bijwoonden... (Jardin du Luxembourg)

we ons ondanks een flinke dosis laissez-faire lieten leiden door de klok... (Musée d'Orsay)

en behalve die van het Heilig Hart nog meer boodschappen aantroffen .... (Sacre Coeur)

Van dat alles en nog veel meer genieten we nog even lekker na.

We had a lovely mini break in Paris. Jardin du Luxembourg, Musée d'Orsay, les Tuilleries, the Eiffel tower, Sacre Coeur, Montmartre, Notre Dame. Just the usual suspects, but it was unforgettable. 

No glitter, no glamour

Valentijn heeft zijn eerste klassenfeest. Op avond, dus stoer. Het is een themafeest. "Nou, dat is glitter&glamour en dus alleen voor meisjes", klaagde hij. Dus, Mom to the rescue. Een zeefdruk op een t-shirt. Beetje bewogen, maar da's juist wel ruig zoals een medecursist (man) zei. Beetje ruig, dat vinden ze hier wel OK.

Valentijn has his first school party. At evening, that's a good thing. It's a theme party, that's a bad thing. "Glitter and Glamour, so just for girls", he complained. So, Mom to the rescue. A screen printed t-shirt. The print is a little unsharp, but according to a male screen printer that's so much more cool. Cool, that sounds good around here. 

Vervlogen Dagen, a schoolyard succes...

De zwemtas die ik maakte voor een aantal vriendinnetjes van Lauren doet het goed. Vervlogen Dagen voorziet nu zelfs in cadeaubonnen!

The swimmingbag I made for some of Lauren's classmates did really well. We're even doing gift cards now!

Birthday present

Jammergenoeg kwam ik niet bij de laatste honderd van de Fabric8 contest van Spoonflower, laat staan bij de laatste acht die een collectie mogen maken voor Robert Kaufman en daarmee kans maken op een baan als ontwerper bij Kaufman.

Nu heeft Spoonflower elke week een wedstrijd en deze week is het thema "hand drawn". Ik heb nog een poging gewaagd.  En omdat ik vandaag jarig ben durf ik het te vragen. Of u op mij wilt stemmen. Heel erg bedankt!

En als u toch zo lekker aan het klikken bent, kijk dan ook eens hier voor nog meer moois.

http://www.spoonflower.com/contest_voters/new?contest_id=136

A stork for Smilte

Een voormalig collega van mijn man is onlangs moeder geworden van een prachtig meisje, Smilte. Een naam die in het Nederlands niet echt lekker bekt, maar in het Litouws vast prachtig klinkt. Ik borduurde een lakentje voor de Litouws-Duitse spruit.

De ooiveaar is blijkbaar de nationale vogel van Litouwen. Dat is natuurlijk een interessant feitje, maar het is maar zeer de vraag of zij dat weten. Weet U wat de nationale vogel van Nederland is?




Nu gaat de ooievaar ook al geruime tijd mee als babycliché, ook in ons gezin. Het ontwerpje voor dit lakentje tekende ik acht jaar geleden voor het geboortekaartje van Lauren. En het quiltje dat ik voor de foto gebruikte was het boxkleed van Lauren.

 A former collegue of my husband gave birth to a beautiful baby girl, Smilte. A Lithuanian name, there's supposed to be a littled dot on the e. Her mother is always so very attentive, the least I could do was making a little gift for her baby girl. I made an embroidered sheet for her crib.The stork is apparently the national bird of Lithuania and is also a design with some history to us. I made a drawing of a stork for the birth announcement of Lauren. 

Fabric Alteration, Try Out

Graag steek ik zo af en toe mijn licht op bij Annekata. Een tijdje geleden was zij in de ban van stofverandering. Denk aan smocken, vouwen en gaten erin knippen. Via Annekata kwam ik hier terecht en zoiets wilde ik zelf ook eens proberen. Een soort smocken 'light'. Dit bedacht ik gisteravond om tien uur en dit was de enige gestreepte stof die ik had. Net genoeg voor een klein etuitje.

I love reading Annekata's blog. A while ago she was busy with fabric manipulation. Think smocking, cutting, folding, whatever. Through her blog I found these examples and I knew immediately I would try that myself and so I did. I didn't have more striped fabric than this candystripe strip, just enough to sew a little a pouch out of it.