Op herhaling

U blijft hier zo trouw op bezoek komen. Althans dat is de conclusie die ik trek op basis van de bezoekersaantallen. Misschien heb ik ook een geheel nieuwe doelgroep aangeboord; zij die blogs bezoeken die een -tijdelijk- afscheid aankondigen. Je weet het maar nooit. Om mijn eigen ego te strelen ga ik ervan uit dat u hier trouw blijft komen. Ik ook trouwens.

 Om die trouw te belonen doe ik, met het zicht op december, nog eens een patroon op herhaling. Hoewel deze verschijning geworden is tot iemand-wiens-naam-wij-niet-hardop-mogen-noemen durf ik hier zo maar het patroon voor mijn Zwarte Pietenpop te plaatsen. Ik ben tenslotte niet voor een kleintje vervaard. Mooie uitdrukking. Het plaatst me meteen in goed gezelschap. Willem van Oranje was ook vrij onverveerd een prinse van Oranje. Kennelijk lag de aa-klank ons in de zestiende eeuw nog niet zo lekker. Maar ik dwaal af. Eens zien: Willem van Oranje, Alva, Filips, Spanje. Ik ben er weer. Willems zoon, Filips Willem, werd trouwens ooit meegenomen naar Spanje om daar een streng katholieke opvoeding te genieten. Ik weet niet of dat Willem van Oranje (die toen dat gebeurde de wijk had genomen voor Alva) nou direct in het kamp van de Zwarte Piet-aanhangers had geplaatst. Het kan zijn dat hij licht gevoelig zou zijn voor de praktijken die de Pieterbaas uit hoofde van zijn functie erop na houdt.

 Wij hebben Sinterklaas in de familiekring nog nooit met een echte Sinterklaas of Zwarte Piet gevierd. Dat is nog eens geloven! Maar nu vieren we het voor het eerst zonder gelovigen. Gelukkig heeft onze jongste 'het geheim van Sinterklaas' zelf ontrafeld zonder dat Prem Radhakishun daar de hand in had. Hoe we het vanaf nu zullen vieren weten we nog niet precies. Mijn man keek zeer bedenkelijk bij het woord 'surprises maken', ongetwijfeld dacht hij aan A4-tjes op de deur met "verboden toegang" en daarachter een zee van papier-maché. Dat rijmt trouwens wel leuk, ook belangrijk in deze tijd.

 Dit jaar ben ik ook voor het eerst afgestapt van de obligate seizoenstafel. Herfst hebben wij doodleuk laten passeren zonder vilten paddenstoelen en wat dies meer zij. Zelfs de schaal met kastanjes, die langzaam van onderaan beginnen te schimmelen heeft het dit jaar niet gehaald. De herfst is er niet minder om. Ik denk dat ik alle Sinterklaasparafernalia ook lekker in de doos laat zitten. De kartonnen stoomboot, waar elk jaar een frisse pluk watten inging, de kleine Klaas en zwarte Pietjes voor op de boot, het schimmeltje, de ingepakte Duploblokjes. Das war einmal. Ik zet deze twee Zwarte Pietjes in de boekenkast, bij het Sinterklaasboek van Charlotte Dematons, wat om onverklaarbare redenen behoort tot het vaste jaarrond repertoire.

Zwarte Pietjes, met gouden ringen en rode lippen. Als u die ook wil maken, klikt u hier voor het patroon. Het staat u geheel vrij om er een blauw hoofd op te maken of een geel.

Maak een Piet, of niet...

Alles naait en schrijft, heel België is één groot - nee hier houdt de gelijkenis met het gedicht van Campert op- literair creatief festijn. En ik? Ik naai, borduur, quilt, brei, maak poppen, teken niet onverdienstelijk en doe mijn eigen stunts, maar schrijf -vooralsnog- geen boeken.  Wel schreef en tekende ik een patroon. En dat patroon dat geef ik weg.

Zo maar, omdat Dieuwertje Blok weer in het land is en daar gaat ons aller kinderhart sneller van kloppen. Een maandje geleden opende ze een hardloopwedstrijd bij ons in het dorp, weliswaar in haar hoedanigheid van ambassadeur voor de Hartstichting, maar toch. Als Dieuwertje opduikt, dan weet je dat het niet lang meer duurt. Hij komt, hij komt.

En heeft u nu ook zin om zo'n Pietje te maken, klik dan gauw hier voor het patroon en de beschrijving.  (En heeft u toevallig zin om een boek uit te geven, stuur dan gauw een mail naar het adres rechts in de zijbalk.)

Zwarte Piet

Maybe I should have been writing this post  in Dutch, readers from abroad might think we've gone crazy overhere. Whereas Santa has his elfs, Sinterklaas has his  Zwarte Pieten (Black Petes). In the weeks previous to December 5th, children place their shoe at the fireplace and in the night, when Sinterklaas rides his horse over the rooftops ("trippel-trappel"), Zwarte Piet goes down the chimney to put a little present in their shoes. The fact that he's black, is not because of the chimney, but because of his Morish origine. There was a lot of discussion whether this might be insulting for coloured people living in Holland. In Amsterdam they experimented with all colours for the Pieten, but honestly a Red Piet or a blue one, it just not the same.

For all of you who love this politically incorrect but yet adorable tradition, here's my Zwarte Piet as a doll. If you''re interested in making one too, please let me know.