David Sedaris heeft wat mij betreft het ultieme verhaal over de kwestie geschreven. In 'Six to eight black men' beschrijft hij onze Sinterklaastraditie die -if you put it like that- bijzonder wonderlijk klinkt. "Then, of course, you've got the six to eight former slaves who could potentially go off at any moment. This, I think, is the greatest difference between us and the Dutch. While a certain segment of our population might be perfectly happy with the arrangement, if you told the average white American that six to eight nameless black men would be sneaking into his house in the middel of the night, he would barrciade the doors and arm himself with whatever he could get his hands on."
Doe jezelf een plezier en lees alles van David Sedaris. Doe dat niet in een openbare ruimte, tenzij je het lollig vindt om aangestaard te worden omdat je hikkend van de lach een boek in een openbare ruimte zit te lezen. Doe dat bij voorkeur ook niet terwijl je partner onder handbereik op de bank zit, tenzij hij of zij het heel leuk vindt om volstrekt onverstaanbaar voorgelezen strofes aan te horen.
Of brei een col en een muts. De col is een kopietje van deze, in de bijenkorfsteek. Met een col doe ik niet ingewikkeld. Ik brei gewoon een sjaal en haak die aan elkaar. Zo makkelijk kom je met een muts niet weg. Er gingen nogal wat youtube-filmpjes aan vooraf om de edele kunst van het rondbreien om een rondbreinaald onder de knie te krijgen.
I knitted a cowl and hat for Lauren. Without much of a pattern, which wasn't the easiest way to go for the first time on circular needles. The cowl is a copy of this one, in a very becoming honeycomb stitch.
